برق طبیعی یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل برق طبیعی

عبارت «برق طبیعی» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از ادغام دو واژه «برق» (ریشه عربی به معنی درخشش و الکتریسیته) و «طبیعی» (ریشه عربی از طبع، به معنی منسوب به سرشت و طبیعت) شکل گرفته است. این اصطلاح به عنوان یک مدخل مستقل و رسمی در فرهنگ‌های لغت سنتی ثبت نشده، اما معنای کاربردی آن کاملاً روشن است و به هر نوع جریان الکتریکی یا تخلیه بار الکتریکی که بدون دخالت دست بشر و نیروگاه‌های صنعتی در جهان پیرامون رخ می‌دهد، اطلاق می‌شود.

رایج‌ترین و آشناترین جلوهٔ کلماتی این ترکیب، همان پدیدهٔ آسمانی آذرخش و صاعقه است که در قرآن کریم نیز پنج بار با واژهٔ «البرق» به آن اشاره شده و پدیده‌ای آمیخته از بیم و امید توصیف شده است. علاوه بر آذرخش، در بافت‌های علمی‌تر به الکتریسیته ساکنِ موجود در جو، جریان‌های الکتریکی درون سیستم عصبی جانداران و میدان‌های مغناطیسی زمین نیز الکتریسیته یا برق طبیعی می‌گویند که در نقطه مقابل برق مصنوعی، شهری و صنعتی قرار دارد.