یعنی چه
گشنیز مکزیکی که در دنیای انگلیسیزبان بیشتر با نام کولانترو (Culantro) شناخته میشود، یک سبزی معطر، علفی و چندساله از خانواده کرفسسانان است. این واژه در منابع آشپزی و گیاهشناسی فارسی گاهی به صورت دوپهلو هم به برگ تازه گشنیز معمولی (Cilantro) که در غذاهای مکزیکی بسیار پرکاربرد است اطلاق میشود و هم به گیاه مستقل کولانترو که برگهای بلند، پهن و دندانهدار دارد و عطر آن به مراتب قویتر و ماندگارتر از گشنیز معمولی است.
تلفظ
این ترکیب وصفی به صورت [gashnīz-e makzīkī] تلفظ میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خود «گشنیز مکزیکی» (۱۱ حرف) یا معادل نام خارجی آن یعنی «کولانترو» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای این گیاه خاص از واژه Culantro استفاده میشود. با این حال، در بسیاری از دستورهای آشپزی بینالمللی، عبارت Mexican coriander یا Cilantro نیز برای اشاره به سبزیجات معطر این خانواده به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی علاوه بر نام توصیفی «گشنیز مکزیکی»، گاهی از نامهای «کولانترو»، «گشنیز برگپهن»، «گشنیز مرواریدی» و در برخی منابع طب سنتی از گیاه همخانواده آن با نام «زول بویا» یاد میشود.
نماد چیست
این گیاه جایگاه نمادین سنتی یا کلاسیک در ادبیات ندارد؛ اما در فرهنگ مدرن غذایی و هنرهای آشپزی، نماد طراوت، اصالت طعمهای گرمسیری و چاشنیهای تند و معطر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل گشنیز مکزیکی
عبارت «گشنیز مکزیکی» در زبان فارسی یک ترکیب وصفی نسبتاً جدید است که عمدتاً برای اشاره به گیاه معطر و بومی مناطق گرمسیری آمریکا و مکزیک با نام علمی Eryngium foetidum (کولانترو) استفاده میشود. این گیاه با وجود تشابه طعمی فراوان با گشنیز معمولی، از نظر ظاهری دارای برگهای بلند، پهن و تا حدودی دندانهدار است و ماندگاری طعم آن در فرآیند پخت بسیار بیشتر است.
در عین حال، به دلیل کاربرد بسیار گستردهی برگ گشنیز معمولی در آشپزی مکزیکی، در بسیاری از متون و ترجمههای آشپزی مدرن، عبارت «Mexican cilantro» یا گشنیز مکزیکی به همان برگهای تازه گشنیز معمولی نیز اشاره دارد. بنابراین این واژه در کاربردهای روزمره حالتی دوپهلو به خود گرفته است.