شازلی یعنی چی؟ تلفظ، معنی در جدول و انگلیسی

جمع‌بندی و توضیح کامل شازلی

واژه «شازلی» در حقیقت شکل تغییریافته و گفتاری واژه «شاذلی» است که ریشه‌ای عربی دارد. این نام از دهکده‌ای به نام «شاذله» در کشور تونس گرفته شده، جایی که ابوالحسن شاذلی، عارف بزرگ قرن هفتم هجری، مدتی در آن اقامت گزید و پس از آن طریقت صوفیانه عظیمی را پایه‌گذاری کرد که به «شاذلیه» معروف شد.

از نظر تاریخی و فرهنگی، پیروان شازلی یا شاذلیه به اعتدال در سلوک عرفانی مشهورند؛ آن‌ها بر خلاف بسیاری از فرقه‌های صوفی دیگر، گوشه‌نشینی مطلق و تکدی‌گری را رد می‌کردند و به کار، تجارت و حضور فعال در جامعه پایبند بودند. جالب اینجاست که در فرهنگ عامه شمال آفریقا، نام شازلی با نوشیدن قهوه نیز گره خورده است، زیرا مریدان این طریقت برای بیدار ماندن در شب و راز و نیاز، از قهوه استفاده می‌کردند.

در متون معتبر لغوی فارسی مانند لغت‌نامه دهخدا، مدخل مستقل و اصیلی برای «شازلی» با حرف زاء وجود ندارد و برای یافتن ریشه و معنای دقیق آن باید به سراغ واژه «شاذلی» یا «شاذلیه» رفت. بنابر این، کاربرد این کلمه در زبان فارسی امروز صرفاً به عنوان یک نام خاص، اصطلاح تاریخی در حوزه تصوف، یا به عنوان یک واژه پنج‌حرفی در جدول کلمات متقاطع است.