یعنی چه
بحور عروضی جمعِ بحر عروضی است و به مجموعهای از وزنهای شعری همخانواده گفته میشود که بر اساس نظم، تکرار یا ترکیب پایهها و ارکان مشخصی به نام افاعیل شکل گرفتهاند. هر شعر کلاسیک در یکی از این قالبهای وزنی سروده میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [بُ حو رِ عَ رو ضی] (bo hū re 'a rū zī) است که در آن بحور کلمهای جمع و عروضی منسوب به علم عَروض است.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع و حل جدول، پاسخ به عنوان الگوها یا قالبهای وزن شعر کلاسیک، واژه «بحور عروضی» با ۹ حرف یا «اوزان عروضی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این اصطلاح تخصصی و ساختارهای وزنی ادبیات کلاسیک، از واژگان Poetic meters یا Prosodic meters استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی و روان این اصطلاح شامل اوزان شعری، الگوهای وزن شعر، قالبهای وزنی و آهنگهای عروضی است که ساختار موسیقی شعر را مشخص میکنند.
نماد چیست
در عروض سنتی، نمادِ ارکانِ هر بحر را با کلماتی به نام افاعیل (مانند مفاعیلن، فاعلاتن، مستفعلن) نشان میدهند. در عروض جدید، نماد هر بحر با نشانههای هجاییِ کوتاه و بلند نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بحور عروضی
بحور عروضی اصطلاحی بنیادین در شعر کلاسیک فارسی و عربی است که برای دستهبندی و شناخت سیستماتیک اوزان شعری به کار میرود. این نظام عروضی ابتدا در قرن دوم هجری توسط خلیل بن احمد فراهیدی تدوین شد و پایهگذار ساختار موسیقی کلام در ادبیات سنتی گشت.
واژه بحر در لغت به معنای دریاست و وجه تسمیه آن به استعاره از گستردگی و تنوع بیپایان اوزانی است که میتوان از هر قالب شعری استخراج کرد. هر بحر بر اساس تکرار یا ترکیب ارکان مشخصی (افاعیل) پدید میآید که نظم هجاها را تعیین میکند.
شناخت این بحور به شاعران، پژوهشگران و علاقهمندان به ادبیات کمک میکند تا ساختار موسیقیایی شعر را دقیقتر درک کرده، شعرها را به درستی بخوانند و انحرافات وزنی یا عیوب شعر کلاسیک را تشخیص دهند.