یعنی چه
تهورآمیز به کار، رفتار یا تصمیمی گفته میشود که در آن شخص با شجاعت افراطی، جسارت بالا و گاهی بیاحتیاطی و بدون در نظر گرفتن عواقب خطرناک، دست به عمل میزند. این واژه از ترکیب «تهور» (عربی) و پسوند «آمیز» (فارسی) ساخته شده است.
تلفظ
این واژه به صورت تَهَوُّرْآمِیزْ تلفظ میشود که در آن واج «و» دارای تشدید و حرکت ضمه است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه هشت حرفی «تهورآمیز» یا مترادفهای آن نظیر جسورانه و متهورانه به عنوان پاسخ واژههایی چون بیباکانه، پرمخاطره یا گستاخانه قرار میگیرند.
به انگلیسی
بسته به اینکه بار معنایی مثبت (شجاعت) یا منفی (بیاحتیاطی) مد نظر باشد، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این واژه شامل بیباکانه، جسورانه، دلاورانه، دلیرانه و پرمخاطره هستند که نشاندهنده ابعاد مختلف این مفهوم صفت نسبی میباشند.
نماد چیست
واژه تهورآمیز نماد رسمی، حیوانی یا باستانی خاصی در فرهنگ ادبی ندارد، اما مظهر رفتارهای مرز شکنانه، ریسکپذیری بالا و شجاعت بدون تدبیر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تهورآمیز
واژه «تهورآمیز» یک صفت ترکیبی و کاربردی در زبان فارسی است که از ریشه عربی «تهور» (به معنی فروریختن یا بیباکی کردن) و پسوند فاعلی مرخم فارسی «آمیز» شکل گرفته است. این کلمه به هرگونه اقدام یا رفتاری اشاره دارد که با دلیری مفرط، جسارت بالا و البته نوعی بیاحتیاطی یا عدم عاقبتاندیشی همراه باشد.
از نظر بار معنایی، تهورآمیز وضعیتی دوگانه دارد؛ گاه در متون ادبی و حماسی برای ستایش شجاعت فوقالعاده و بیباکی یک قهرمان به کار میرود و گاه در تحلیلهای اجتماعی یا اخلاقی، بازتابدهنده رفتاری شتابزده، گستاخانه و ریسکپذیر است که عواقب آن سنجیده نشده است.