فیگیفتن یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل فیگیفتن

واژهٔ «فیگیفتن» در فرهنگ‌های لغت رسمی و معیار زبان فارسی مانند دهخدا و معین ثبت نشده است، چرا که به زبان فارسی معیار تعلق ندارد. این کلمه در واقع یک مصدر فعلی ریشه‌دار در زبان گیلکی و به‌ویژه گویش‌های مناطق شرقی گیلان (بیه‌پیش) نظیر لاهیجان و لنگرود است. در ساختار این زبان، پیشوندهای فعلی معنای دقیق فعل را مشخص می‌کنند و «فیـ» در اینجا نقشی شبیه به پیشوندهای «وا-» یا «فرا-» در فارسی باستان دارد.

از نظر معنایی، فیگیفتن به معنای ستاندن، دریافت کردن، پس گرفتن مال یا کالا و حتی خریدن است. در گیلکی زمانی که گرفتن بخشی از یک فعل مرکب (مثل تصمیم گرفتن) باشد از «بیگیفتن» استفاده می‌شود، اما وقتی انتقال فیزیکی کالا یا مابازاء مطرح باشد، ساخت پیشوندی «فیگیفتن» یا «فاگیفتن» به کار می‌رود. به عنوان نمونه در ترجمه‌های محلی عباراتی نظیر «فدن، فیگیفتن جا بختره» (دادن از گرفتن بهتر است) دیده می‌شود.

ریشهٔ بخش دوم این فعل یعنی «گیفتن/گیتن» به زبان‌های ایرانی باستان و ریشهٔ grab- برمی‌گردد که در فارسی معیار به «گرفتن» تبدیل شده است. بنابراین این واژه کاملاً اصیل و ایرانی است، هرچند که کاربرد آن به حوزهٔ جغرافیایی و زبانی گیلکان محدود می‌شود.