یعنی چه
واژهای کلاسیک و قرآنی است که به معنای بخشندگان و درگذرندگان از گناه، خطا یا جفای دیگران است. این واژه مرتبهای فراتر از فروخوردن خشم را نشان میدهد و به معنای زدودن کامل اثر کینه از دل است.
تلفظ
این کلمه با سکون روی لام، صدای کشیده «آ» در بخش اول، و یای مکتوب و کشیده در بخش پایانی تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با توجه به تعداد حروف (۷ حرفی) و راهنمای آیه قرآنی، خود واژه «العافین» یا معادلهای آن نظیر عفوکنندگان است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم این واژه قرآنی از عباراتی استفاده میشود که دلالت بر گذشتکنندگان و عفوکنندگان دارد.
به عربی
«العافین» خود واژهای عربی و اسم فاعل جمع مذکر سالم از ریشه (ع ف و) است که در حالت نصبی یا جرّی به این صورت ظاهر میشود؛ شکل دیگر آن در حالت رفع «العافون» است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل واژههایی چون درگذرندگان، بخشندگان، چشمپوشان و عفوکنندگان است که مفهومِ گذشت عالی از تقصیرات دیگران را میرسانند.
در قرآن
این کلمه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در عبارت «وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ» (و درگذرندگان از مردم) آمده است. این آیه در توصیف ویژگیهای والای اخلاقی متقین است که پس از فروخوردن خشم (والکاظمین الغیظ)، خطای دیگران را به کل میبخشند.
جمعبندی و توضیح کامل العافین
«العافین» واژهای با ریشه عربی (ع-ف-و) است که در فرهنگ لغت و معارف اسلامی به معنای عفوکنندگان، بخشندگان و کسانی است که از خطای دیگران چشمپوشی میکنند. این واژه اسم فاعل جمع بوده و معنای اصلی ریشه آن، محو کردن و زدودن اثر گناه یا تقصیر است؛ به طوری که شخص بخشنده هیچگونه کینهای در دل خود باقی نگذارد.
این کلمه به طور ویژه در آیه ۱۳۴ سوره آلعمران به کار رفته و به عنوان یکی از برترین ویژگیهای اخلاقی پرهیزکاران و نیکوکاران معرفی شده است. در جدولها و فرهنگهای لغت، این کلمه نمادی از سعه صدر، بزرگواری و ایثار اجتماعی به شمار میرود که فراتر از کنترل ساده خشم، به مرحله پاک کردن بدیها میرسد.