یعنی چه
ماماجیم جیم نوعی حلوای سنتی و قدیمی ایرانی (از جنس حلوا جوزی یا حلوا ارده) است که آن را به صورت قرصهای پهن، مدور و بسیار نازک درست میکردند و روی آن را با کنجد، شاهدانه یا برنج بو داده میپوشاندند. در تهران قدیم، دستفروشان دوره گرد که به آنها ماماجیم جیمی میگفتند، این خوراکی را در تابستان روی سینی میفروختند.
تلفظ
این واژه عامیانه و اصطلاحاً ساختگی در تداول عامه است که به صورت دو بخش تکراری «ماما» و «جیم جیم» تلفظ میشود.
در جدول
در سوالات طراحان جدول، این واژه معمولاً به عنوان نوعی حلوای قدیمی یا حلوای سنتی با کنجد و شاهدانه مطرح میشود که پاسخ دقیق آن ۱۰ حرف دارد.
به انگلیسی
از آنجا که این واژه یک شیرینی کاملاً محلی و قدیمی ایرانی است، معادل یککلمهای دقیق در انگلیسی ندارد و به صورت توصیفی ترجمه میشود.
به فارسی
در زبان فارسی معیار و عبارات هممعنا، میتوان آن را با نامهایی چون حلوا جوزی، حلوا نازک سنتی یا حلوای کنجدی تهرانی قدیم توصیف کرد.
نماد چیست
این واژه بار مذهبی یا اسطورهای ندارد؛ بلکه در فرهنگ عامه و ادبیات عامیانه، نمادی از تنقلات نوستالژیک، فرهنگ کوچه و بازار قدیم و یادآور دوره_گردان صمیمی تابستانی است.
جمعبندی و توضیح کامل ماماجیم جیم
واژه «ماماجیم جیم» یک اصطلاح کاملاً عامیانه، تهرانی قدیم و اصطلاحاً ساختگی است که در فرهنگ لغات عامیانه (مانند آثار جمالزاده) به عنوان نوعی حلوای سنتی ثبت شده است. این خوراکی لذیذ از ترکیباتی شبیه به حلوا جوزی یا حلوا ارده تهیه میشده و مشخصه اصلی آن پهن و نازک بودن (شبیه نان شیرمال ولی بسیار نازکتر) و تزیین فراوان با کنجد و شاهدانه بو داده بوده است.
در گذشته، این حلوا توسط دستفروشان دورهگرد در فصل تابستان به فروش میرسید که خود این فروشندگان نیز در اصطلاح عامه «ماما جیم جیمی» نامیده میشدند. امروزه این واژه بیشتر در بازیهای کلامی، حل جدول و بررسی واژگان نوستالژیک فرهنگ عامه ایران کاربرد دارد و ریشه زبانی یا دستوری خاصی برای آن تعریف نشده است.