یعنی چه
این عبارت یک فعل ترکیبی فصیح در زبان فارسی است که به معنای جفت کردن، ملازم ساختن و پیوند دادن دو امر به کار میرود؛ بهطوری که با یکدیگر همراه و مقارن شوند.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [qarīn gardānīdan] است که از دو جزء «قرین» (عربی) و «گردانیدن» (فارسی) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول عبارت «قرین گردانیدن» با ۱۲ حرف است. همچنین واژههایی مانند همراه کردن یا جفت کردن نیز میتوانند به عنوان گزینههای فرعی مد نظر قرار گیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به متن، از افعالی که معنای همراهی، جفت شدن یا مرتبط کردن را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «ق ر ن» و افعالی در باب افعال یا مجرد برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی این ترکیب عبارتند از: یار کردن، جفت کردن، متصل کردن، دمساز کردن و نزدیک ساختن.
در قرآن
خود این ترکیب فعلی فارسی در قرآن نیست، اما مفهوم آن در آیاتی نظیر «وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ» (سوره تکویر، آیه ۷) به معنی قرین و جفت شدن همسانها در قیامت، و آیه ۳۶ سوره زخرف در واگذاری شیطان به عنوان قرین و همنشین انسان غافل، به کار رفته است.
نماد چیست
این عبارت یک ترکیب انتزاعی است و نماد فیزیکی خاصی ندارد؛ اما در ادبیات عرفانی و طالعبینی گاهی به عنوان نمادی از «قرانِ سعدین» (نزدیک شدن دو ستاره خوشیمن زهره و مشتری) و پیوند فرشته یا همزاد خیر با انسان یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل قرین گردانیدن
عبارت «قرین گردانیدن» یک مصدر مرکب فصیح و ادبی در زبان فارسی است که از ترکیب واژه عربی «قرین» (به معنی همنشین و جفت) و فعل فارسی «گردانیدن» (به معنی تبدیل کردن و ساختن) پدید آمده است. این اصطلاح در متون کلاسیک و عرفانی برای نشان دادن عمق پیوند، همراهی جداییناپذیر و ملازم شدن دو امر مادی یا معنوی با یکدیگر استفاده میشود.
اگرچه عین این عبارت در متون مقدس یا زبانهای دیگر وجود ندارد، ریشه معانی آن کاملاً با مفاهیمی همچون زوجیت، تقارن و پیوندهای کیهانی یا اخروی (مانند جفت شدن نفوس در قیامت) گره خورده است. در کاربردهای روزمره، مترادفهای سادهتری مانند همراه کردن و جفت ساختن، جایگزین این تعبیر سنگین و باوقار ادبی میشوند.