یعنی چه
این عبارت یک ترکیب تفسیری و مضاف و مضافالیه است که از دو واژهٔ «کیفر» (مجازات) و «احبار» (دانشمندان و عالمان یهود) تشکیل شده است. در بافت قرآنی و متون تفسیری، این اصطلاح به مجازات، ذلت دنیوی و عذاب اخروی آن دسته از علمای اهل کتاب اشاره دارد که به خاطر منافع مادی، دست به تحریف حقایق، کتمان آیات الهی و خوردن مال مردم از طریق باطل میزدند.
تلفظ
واژهٔ اول به فتح کاف و سکون یاء «کَیْفَر» به معنای سزا، و واژهٔ دوم به فتح الف و سکون حاء «اَحْبار» جمعِ حِبر یا حَبر به معنای دانشمند تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جداول کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان پاسخ برای راهنمای «مجازات علمای یهود» یا «عقوبت دانشمندان بنیاسرائیل» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در متون ترجمه اسلامی و انگلیسی، واژه احبار معمولاً به Rabbis (خاخامها) یا Jewish Scribes/Scholars (کاتبان و عالمان یهود) برگردانده میشود.
به عربی
این ترکیب مقتبس از واژگان قرآنی است که در تفاسیر عربی برای اشاره به عذاب الیم ناشی از انحرافات علمای اهل کتاب به کار میرود.
به فارسی
معادل سره یا روان فارسی این ترکیب تفسیری، «مجازات دانشمندان یهود»، «تاوان پیشوایان بنیاسرائیل» یا «عقوبت روحانیون منحرف اهل کتاب» است.
جمعبندی و توضیح کامل کیفر احبار
ترکیب «کیفر احبار» یک مدخل یا واژهٔ مستقل و واحد در لغتنامههای کلاسیک فارسی نیست، بلکه یک اصطلاح ترکیبی و تفسیری است که از کنار هم قرار گرفتن واژهٔ فارسی «کیفر» (به معنی سزا و مجازات) و واژهٔ عربی «احبار» (جمع حِبر، به معنی دانشمندان و عالمان مذهبی یهود) ساخته شده است.
این اصطلاح ریشه در آیات قرآن کریم (از جمله سوره توبه و مائده) دارد. اگرچه خود این ترکیب ساختار لفظی عینی در قرآن ندارد، اما اشاره به مضمون آیاتی است که عالمان دینفروش و مادیگرای اهل کتاب را به خاطر کتمان حقیقت، تحریف کلام خدا و گمراه کردن مردم به «عذاب الیم» و خواری تهدید میکند. در فرهنگ دینی، این عبارت به نمادی برای هشدار درباره فساد نخبگان مذهبی و علمای بیعمل تبدیل شده است.