تلفظ
این واژه به صورت فتح اول، کسر دوم و فتح سوم تلفظ میشود و یک فعل کهن فارسی است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول به معنای وا نمیگذارد یا رها نمیکند، پاسخ دقیق چهار حرفی «نهلد» است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده عدم اجازه دادن یا ترک نکردن یک وضعیت یا شخص است.
به عربی
در زبان عربی افعالی که مفهوم نفی گذاشتن و رها کردن را میرسانند، دقیقترین معادل برای این واژه هستند.
به فارسی
این واژه ساختار فعلی مضارع منفی از مصدر «هلیدن» یا «هشتن» دارد که در ادبیات کلاسیک فارسی کاربرد فراوان داشته است. معنای آن ممانعت کردن، اجازه ندادن یا دست برنداشتن از چیزی یا کسی است.
در قرآن
واژه «نهلد» یک ساختار فعلی کاملاً فارسی و دری کهن است و به این صورت در متن قرآن وجود ندارد؛ هرچند مفاهیم مشابه آن با افعال عربی نظیر لا یدع آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل نهلد
واژه «نهلد» برخلاف تصور برخی که آن را یک غلط املایی از واژه «نهال» میدانند، یک فعل مضارع منفی و اصیل در زبان فارسی کهن است. این فعل از مصدر «هلیدن» یا «هشتن» گرفته شده و حرف «ن» در ابتدای آن نشانه نفی است. ریشه این واژه به زبانهای ایران باستان و میانه (پهلوی) بازمیگردد و در اشعار شاعران بزرگی چون مولانا به معنای رها نکردن و اجازه ندادن استفاده شده است.
در ساختار جدول و لغتنامه، این واژه دقیقاً ۴ حرف دارد و بررسی متون ادبی نشان میدهد که این کلمه نماد پایداری، نگهداشتن یا عدم رهایی است. شناخت چنین افعالی به درک بهتر متون کهن نظم و نثر فارسی کمک شایانی میکند.