یعنی چه
نشان ملی کرواسی به نشان رسمی دولتی این کشور گفته میشود که یکی از اصلیترین نمادهای هویت ملی کرواسی است. این نشان از یک سپر بزرگ شطرنجی با ۲۵ خانه (۱۳ خانه قرمز و ۱۲ خانه سفید یا نقرهای) تشکیل شده و تاجی متشکل از ۵ سپر کوچکتر بر بالای آن قرار دارد که هر کدام نماد یکی از مناطق تاریخی این کشور هستند. از آنجا که این عبارت یک ترکیب وصفی کلاسیک و نام خاص حاکمیتی است، تعریف دقیق و روان آن بدون نیاز به مثالهای دیجیتال یا مدرن ارائه میشود.
تلفظ
این عبارت به صورت «نِـشانِ مِـلّیِ کُـرُواتی» در زبان فارسی تلفظ میشود و یک ترکیب وصفی و اضافه است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول خودِ «نشان ملی کرواسی» است که ۱۳ حرف دارد. همچنین واژه کروات «شاهوونیـتسا» (Šahovnica) که به معنی صفحه شطرنج است، به عنوان نام بومی این نشان شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به نشانهای حاکمیتی و ملی از اصطلاح Coat of arms استفاده میشود.
به فارسی
معادلها و عبارات مترادف این مفهوم در زبان فارسی شامل «نشان دولتی کرواسی»، «نشان رسمی کرواسی» و «آرم ملی کشور کرواسی» است.
نماد چیست
این نشان نماد پادشاهی سنتی کرواسی از قرن ۱۵ میلادی و اتحاد مناطق تاریخی آن است. پنج سپر کوچک بالای تاج به ترتیب از چپ به راست نماد این مناطق هستند: ۱. کرواسی قدیم (ستاره ششپر و ماه نو)، ۲. جمهوری دوبروونیک (دو نوار قرمز در زمینه سرمهای)، ۳. دالماسی (سر سه پلنگ یا شیر تاجدار)، ۴. ایستریا (بز طلایی با شاخ و سم قرمز)، و ۵. اسلاونیا (یک سمور در حال دویدن مابین دو نوار نقرهای و یک ستاره طلایی).
جمعبندی و توضیح کامل نشان ملی کرواسی
«نشان ملی کرواسی» یک ترکیب وصفی و اسم خاص برای نماد حاکمیتی و رسمی کشور جمهوری کرواسی است. بخش اصلی این نشان را یک سپر بزرگ با طرح شطرنجی متشکل از ۲۵ خانه قرمز و سفید تشکیل میدهد که در زبان کروات به آن «شاهووْنیتسا» (به معنی صفحه شطرنج) میگویند. این طرح شطرنجی ریشه در سنتهای هرالدیک اروپایی و پیشینه تاریخی این کشور دارد.
در بالای این سپر شطرنجی، تاجی از پنج سپر کوچکتر قرار گرفته است که به صورت نمادین، پنج منطقه تاریخی و اصلی کرواسی شامل کرواسی قدیم، جمهوری دوبروونیک، دالماسی، ایستریا و اسلاونیا را نشان میدهد. این ترکیب منحصربهفرد، بازتابدهنده اتحاد ملی و پیشینه پادشاهیهای کهن این مرز و بوم است.
از منظر لغوی، واژه «نشان» ریشه در زبانهای ایرانی باستان دارد، «ملی» از ریشه عربی پدید آمده و «کرواسی» یک وامواژه اروپایی است. به دلیل ماهیت خاص و جغرافیایی-سیاسی مدرن این اصطلاح، ویژگیهایی مانند متضاد دقیق یا کاربرد قرآنی برای آن مفهوم ندارد و ارزش دانشنامهای آن صرفاً در حوزه نمادشناسی و روابط بینالملل تعریف میشود.