یعنی چه
واژهٔ پرسابقه به شخص، سازمان، اثر یا پدیدهای اطلاق میشود که پیشینه، قدمت یا سابقهٔ فعالیت طولانی و مشخصی دارد. این کلمه در حوزههای اداری، شغلی و حقوقی معمولاً به معنای باتجربه، کارکشته و مجرب به کار میرود.
تلفظ
این واژه از پیشوند فارسی «پُر» (با حرکت ضمه) و کلمهٔ «سابقه» (با کسرهٔ باء و قاف) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژهٔ «پرسابقه» دقیقاً ۷ حرف دارد. بسته به تعداد حروف، کلماتی مانند باسابقه یا مجرب نیز میتوانند جایگزین شوند.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم پرسابقه در زبان انگلیسی، با توجه به سیاق متن از واژههای مربوط به تجربه شغلی یا قدمت ساختاری استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به فرد یا نهاد پرسابقه از ترکیبهای مبتنی بر خبره و قدمت استفاده میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژهٔ Kıdemli به خوبی بار معناییِ داشتن سنوات خدمت و سابقهٔ طولانی را منتقل میکند.
در قرآن
ترکیب فارسی «پرسابقه» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، ریشهٔ عربی بخش دوم آن یعنی «سَبَقَ» و مشتقاتش مانند «السَّابِقُونَ» بارها در آیات قرآن به مفهوم پیشیگرفتن در ایمان و اعمال خیر یا گذشتگان به کار رفته است.
نماد چیست
واژهٔ پرسابقه دارای نماد اسطورهای یا تصویر تثبیتشدهای نیست، اما در فرهنگ زبانی و اجتماعی، نمادی از کارکشتگی، تخصص صیقلخورده در طول زمان، اعتبار ساختاری و اصالت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل پرسابقه
واژهٔ «پرسابقه» یک صفت مرکب انضمامی در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند مثرور «پُر» و واژهٔ وامگرفتهٔ عربی «سابقه» (از ریشه س-ب-ق) شکل گرفته است. این کلمه به طور دقیق به شخص، موقعیت، پرونده یا مجموعهای اشاره دارد که بازه زمانی طولانی را پشت سر گذاشته و در این مسیر، کولهباری از تجربه یا پیشینه مشخص را انباشته است.
در کاربردهای روزمره و اداری، وقتی فردی را پرسابقه خطاب میکنند، تکیه بر دانش تجربی و کارکشتگی او در برابر افراد تازهکار و مبتدی است. در مقابل، وقتی از یک موسسه پرسابقه سخن به میان میآید، مفهوم اصالت، اعتبار و قدمت ساختاری آن مد نظر قرار میگیرد که اعتماد مخاطب را جلب میکند.
این واژه از نظر واژهگزینی معادلهای دقیقی در زبانهای انگلیسی، عربی و ترکی دارد که همگی بر دو محور اصلیِ «داشتن تجربه فراوان» و «ریشهدار بودن در زمان» استوار هستند.