یعنی چه
ترکیب «کیفر متکبران» به معنای تاوان، عقوبت و مجازاتی است که گریبانگیر افراد خودخواه، مغرور و مستکبر میشود. در متون دینی و اخلاقی، این اصطلاح به عذابهای دنیوی و اخروی اشاره دارد که خداوند برای کسانی که خود را برتر از دیگران یا حق میدانند، مقدر کرده است.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه تشکیل شده است: «کیفر» با فتح کاف و سکون یاء و فتح فاء (کَیْفَر)، و «متکبران» با ضمه ميم، فتح تاء، فتح کاف، کسر باء مشدد و الف و نون جمع (مُتَکَبِّران).
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از واژگان مربوط به مجازات و غرور استفاده میشود.
به عربی
این مفهوم در زبان و ادبیات عربی با عبارات متعددی که ریشه در قرآن دارند بیان میشود.
در قرآن
اگرچه عین ترکیب فارسی «کیفر متکبران» در قرآن نیست، اما مضمون آن بسیار تکرار شده است. قرآن کریم در آیاتی مانند آیه ۶۰ سوره زمر و آیه ۷۶ سوره غافر با عبارت «فَبِئْسَ مَثْوَی الْمُتَکَبِّرِینَ» (چه بد است جایگاه متکبران)، کیفر آنها را خواری در دنیا و جاودانگی در آتش دوزخ معرفی میکند. ابلیس، فرعون و قارون از نمادهای بارز این عقوبت در قرآن هستند.
جمعبندی و توضیح کامل کیفر متکبران
ترکیب «کیفر متکبران» یک ترکیب اضافی (مضاف و مضافالیه) در زبان فارسی است که از یک واژه با ریشه فارسی میانه («کیفر» به معنی جزا و مکافات) و یک واژه وامگرفته از عربی («متکبران» از ریشه کبر) تشکیل شده است. این اصطلاح سرنوشت شوم، عذاب و مجازات سنگینی را توصیف میکند که در انتظار افراد مغرور، سرکش و خودبرتربین است.
در فرهنگ اسلامی و متون قرآنی، تکبر به عنوان بزرگترین گناه و سرمنشأ سقوط انسان شناخته میشود؛ چرا که اولین متکبر تاریخ ابلیس بود که به خاطر خودخواهی از بارگاه الهی رانده شد. قرآن فرجام متکبران را ذلت، روسیاهی و جاودانگی در آتش جهنم دانسته و شخصیتهایی چون فرعون و قارون را به عنوان نمادهای عینی مایه عبرت دیگران قرار داده است.