یعنی چه
ترکیبی ادبی و استعاری در زبان فارسی است که از دو جزء «پهنه» (به معنی میدان و گستره) و «پیکار» (به معنی جنگ و نبرد) تشکیل شده و در کل به معنی عرصهٔ وسیع نبرد یا آوردگاه است. این واژه کلمهای کلاسیک و ادبی محسوب میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب به صورت [پَهنِه + یِ + پِيکار] است که در آن حرف نون ساکن و حرف پِ در پیکار مکسور است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، عبارت «پهنه پیکار» دقیقاً یک پاسخ ۹ حرفی است. همچنین کلماتی نظیر آوردگاه، معرکه و کارزار نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و هممعنی شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادلها برای انتقال مفهوم این ترکیب ادبی، واژگان مربوط به زمین و میدان نبرد نظامی یا استعاری هستند.
نماد چیست
در ادبیات حماسی و عرفانی فارسی، این ترکیب نمادی از آزمونهای سخت زندگی، رویارویی با چالشهای بزرگ، کشمکش درونی انسان میان عقل و نفس، و نماد ایثار و شجاعت است.
جمعبندی و توضیح کامل پهنه پیکار
ترکیب زیبای «پهنه پیکار» یک اضافهٔ تشبیهی و استعاری اصیل در زبان فارسی است. جزء اول آن یعنی «پهنه» از ریشهٔ پهن (در زبان پهلوی pāthan) به معنای گستره و دشت وسیع است و جزء دوم یعنی «پیکار» از واژهٔ اوستایی paiti-kāra و پهلوی patkār به معنی مقاومت و نبرد استخراج شده است. ترکیب این دو واژه با یکدیگر، فضایی حماسی و باابهت را برای توصیف محل درگیریهای بزرگ به تصویر میکشد.
این عبارت در متون کهن و اشعار حماسی کاربرد فراوانی دارد؛ برای نمونه میتوان آن را در جملاتی مانند «دلاوران بیباک قدم در پهنه پیکار نهادند» به کار برد که نشاندهندهٔ شجاعت و آمادگی برای مواجهه با سختیها است. گرچه این عبارت عیناٌ در متن قرآن کریم نیامده، اما از نظر مفهومی با واژههایی چون جهاد، قتال و معرکه قرابت معنایی بسیار نزدیکی دارد.
امروزه از این اصطلاح علاوه بر متون ادبی و نظامی، به صورت مجازی در رسانهها و مباجث تحلیلی نیز استفاده میشود؛ جایی که رقابتهای شدید اقتصادی، سیاسی یا حتی ورزشی به یک میدان جنگ بزرگ تشبیه شده و از آن به عنوان پهنهٔ پیکار یاد میشود تا اهمیت و حساسیت آن موقعیت را به مخاطب منتقل کند.