یعنی چه
ترکیب «بس شخص» یک واژه یا اصطلاح مدون و شناختهشده در زبان فارسی معیار نیست. اگر آن را یک ترکیب وصفی عام در نظر بگیریم، از صفت «بس» (به معنی بسیار و فراوان) و اسم «شخص» (به معنی فرد و انسان) تشکیل شده و مفهوم «افراد زیاد» یا «اشخاص متعدد» را تداعی میکند. با این حال، در متون معتبر ادبی و فرهنگهای لغت به عنوان یک کلمه واحد یا اصطلاح خاص ثبت نشده است و احتمال دارد یک خطای نگارشی یا شنیداری از واژگانی چون «تشخص»، «شاخص» یا «بسیار شخصی» باشد.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس اجزای تشکیلدهنده آن به صورت «بَس» (با فتح باء و سکون سین) و «شَخْص» (با فتح شین و سکون خاء و صاد) است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، در صورت مواجهه با این عبارت، پاسخ خود کلمه «بس شخص» است که دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
به دلیل عدم وجود این ترکیب به عنوان اصطلاح خاص، معادلهای انگلیسی آن بر پایه مفهوم «افراد بسیار» یا «مردم زیاد» بازسازی شدهاند.
به عربی
ترجمه این عبارت به زبان عربی بر اساس معنای تحتاللفظی اجزای آن انجام شده و معادل فراوانی و کثرت افراد است.
به فارسی
در زبان فارسی اصیل و معیار، به جای استفاده از این ترکیب غیراستاندارد، از واژهها و عبارات روانی مانند «مردم فراوان»، «افراد زیاد»، «جمعیت کثیر» یا «اشخاص متعدد» استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بس شخص
عبارت «بس شخص» یک واژه، اصطلاح یا مدخل ثبتشده در لغتنامههای معتبر زبان فارسی مانند دهخدا، معین یا عمید نیست. این عبارت از دو جزء متمایز تشکیل شده است: «بس» که ریشهای ایران کلمهای داشته و به معنای کافی یا بسیار است، و «شخص» که وامواژهای عربی به معنای فرد یا کالبد انسانی است. ترکیب این دو جزء در کنار هم ساختار زبانی رایجی را تشکیل نمیدهد.
بررسیها نشان میدهد که این عبارت احتمالاً یک ترکیب ابداعی نادرست، یک اشتباه تایپی از کلماتی مانند «تشخص» و «شاخص»، یا صرفاً یک بیان تحتاللفظی غیراستاندارد برای رساندن مفهوم «افراد بسیار» است. بنابراین، در متون رسمی و فصیح کاربردی ندارد و معادلهای آن صرفاً بر اساس حدس معنایی اجزا تنظیم شدهاند.