یعنی چه
پرولتاریا در اقتصاد سیاسی و جامعهشناسی به طبقهٔ کارگر مزدبگیری اطلاق میشود که هیچگونه مالکیت یا ابزاری برای تولید ندارد و برای تأمین معاش زندگی، تنها متکی به فروش نیروی کار خود است. این اصطلاح در مکتب مارکسیسم در تقابل مستقیم با طبقهٔ بورژوازی (سرمایهداران) تعریف میشود.
تلفظ
این کلمه از زبان فرانسوی وارد فارسی شده و تلفظ دقیق آن پُرولِتاریا (pro-le-ta-ri-a) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان طبقه کارگر یا رنجبران معمولاً خواسته میشود و عبارت «کلمه پرولتاریا» دقیقاً ۱۳ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از واژه Proletariat برای اشاره به این طبقه استفاده میشود که ریشه در ساختار زبانی اروپا دارد.
به فارسی
در متون فارسی، این واژه بیشتر به صورت «طبقه کارگر»، «توده مزدبگیر»، «رنجبران» یا «زحمتکشان» ترجمه و به کار برده میشود.
نماد چیست
پرولتاریا نماد مظلومیت و در عین حال قدرت تحولخواهی طبقه زحمتکش است. در هنر و ادبیات سیاسی، نشانههایی چون مشت گرهکرده (به نشانه همبستگی)، کارگر صنعتی و ابزارهایی مانند چکش و داس به عنوان نمادهای بصری این طبقه شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل کلمه پرولتاریا
واژهٔ «پرولتاریا» یک اصطلاح مدرن سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است که ریشه در لاتین باستان دارد؛ جایی که به فقیرترین طبقهٔ شهروندان روم گفته میشد که دارایی نداشتند و تنها خدمتشان به جامعه تولید نسل (فرزند) بود. در سدههای هجدهم و نوزدهم، این اصطلاح در ادبیات مارکسیستی بازتعریف شد و به طبقه کارگر صنعتی اطلاق گردید که به دلیل نداشتن ابزار تولید، مجبور به فروش نیروی کار خود به بورژوازی است.
این کلمه در زبان فارسی جایگاه دانشنامهای دارد و معادلهای دقیقی چون «طبقه کارگر» و «رنجبران» برای آن استفاده میشود. از آنجا که این مفهوم متعلق به دوران مدرن و اقتصاد سیاسی اروپا است، پیشینه یا کاربردی در متون قرآنی و اسلامی کلاسیک ندارد و کاملاً یک وامواژه اصطلاحی به شمار میرود.