حضرت ذوالکفل یعنی چه؟ تلفظ صحیح و داستان او در قرآن

جمع‌بندی و توضیح کامل حضرت ذوالکفل

حضرت ذوالکفل یکی از شخصیت‌های والامقام و برجسته‌ای است که نام او در قرآن کریم در کنار پیامبران بزرگی همچون اسماعیل، ادریس و یسع ذکر شده است. درباره هویت تاریخی او میان مفسران و مورخان اختلاف‌نظر وجود دارد؛ برخی او را «حزقیال» یا «بِشر» فرزند حضرت ایوب می‌دانند و گروهی او را فردی صالح و قاضی عادلی معرفی می‌کنند که گرچه به مقام رسالت نرسیده، اما پاداش و جایگاهی هم‌تراز انبیاء داشته است.

واژه ذوالکفل ریشه در زبان عربی دارد و به معنای کسی است که سرپرستی و کفالت امتی را بر عهده گرفته یا متعهد به انجام امور سختی شده و به خوبی از پس آن برآمده است. طبق روایات، او به دلیل وفای کامل به عهد، کنترل خشم در برابر مکر شیطان و اجرای عدالت بی‌نقص، مستحق پاداش مضاعف و وافی الهی گردید.

یاد کردِ او در قرآن به عنوان یکی از «صابران» و «نیکان»، الگوبرداری از بردباری و استقامت اخلاقی او را برای مؤمنان گوشزد می‌کند. داستان زندگی او یادآور این حقیقت است که پایبندی به پیمان‌ها و ایستادگی در برابر وسوسه‌ها، انسان را به بالاترین درجات قرب الهی می‌رساند.