یعنی چه
این عبارت ترکیبی فعلی در زبان فارسی به معنای فاقد پایداری بودن، ثبات نداشتن و زوالپذیری است. به چیزی اطلاق میشود که تداوم پیدا نمیکند و به سرعت از بین میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [davām nadārad] است که از اسم مصدر عربی «دوام» و فعل منفی فارسی «ندارد» تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهٔ کلیدی «دوام ندارد» دقیقاً دارای ۹ حرف است. بسته به تعداد حروف، پاسخهای جایگزین مانند ناپایدار یا فانی نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از عبارتهای فعلی یا صفاتی که به زودگذر بودن و عدم ماندگاری اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ساختار منفی فعل مضارع از ریشه «دوم» یا صفاتی مانند زائل و فان برای این مفهوم استفاده میکنند.
به ترکی
در ترکی استانبولی تعابیری که به موقتی بودن یا ماندگار نبودن یک وضعیت اشاره دارند، معادل این عبارت هستند.
به فارسی
واژهها و ترکیبات مترادف فارسی برای این عبارت شامل «بیدوام است»، «زوالپذیر است»، «زودگذر است» و «فانی است» میشود که همگی بر عدم بقا دلالت دارند.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، مفهوم «دوام ندارد» یا ناپایداری دنیا با نمادهایی چون حباب روی آب (مظهر زوال سریع)، گل زودرس یا شکوفه (مظهر زیبایی زودگذر)، باد و غبار (مظهر بیثباتی) و چرخ فلک (نماد تغییر مداوم روزگار) شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دوام ندارد
عبارت «دوام ندارد» یک ترکیب فعلی منفی در زبان فارسی است که از واژهٔ عربی «دوام» (به معنی پایداری و استمرار از ریشه د-و-م) و فعل فارسی «ندارد» ساخته شده است. این تعبیر برای توصیف شرایط، اشیاء یا مفاهیمی به کار میرود که فاقد استحکام، ماندگاری و بقا هستند و در معرض زوال و نابودی سریع قرار دارند.
اگرچه خود این ترکیب به صورت مستقیم در متون کهن یا قرآن کریم دیده نمیشود، اما مفهوم عمیق آن یعنی ناپایداری دنیا و مادیات، با واژگانی نظیر «فان»، «زائل» و «متاع الغرور» به وفور در فرهنگ اسلامی و ادبیات کلاسیک فارسی بازتاب یافته است. نمادهایی مانند حباب روی آب یا باد در آفرینشهای ادبی دقیقاً برای تصویر کردن همین بیدوامی استفاده میشوند.