یعنی چه
چیزی یا موقعیتی که سودمند و گرانبها تلقی شده و از آن برای کسب منفعت یا موفقیت استفاده شده است. این واژه در واقع صفت مفعولی از مصدر مرکب «غنیمت شمردن» است و اشاره به زمانشناسی و هوشیاری در استفاده از موقعیتهای مناسب دارد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت فتح غین، کسر نون، فتح یا سکون یاء و فتح میم و تاء (غَنیمَت) به همراه ضمه شین و فتحه ميم و راء (شُمَردِه) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدول مربوط به این مفهوم با تعداد حروف مشخص.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از عبارات فوق برای رساندن مفهوم استفاده از یک موقعیت خوب استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه عربی (غ ن م) است و این واژگان معادلهای مفعولی دقیق آن هستند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای خالص فارسی یا رایج در زبان فارسی که همین معنای بهرهگیری هوشمندانه از زمان و نعمت را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل غنیمت شمرده
واژه «غنیمت شمرده» صفتی مفعولی برخاسته از فرهنگ غنی زمانشناسی و «دمغنیمتدانی» در ادبیات و تفکر ایرانی است. این عبارت ترکیبی از ریشه عربی «غنیمت» (به معنی سود بیرنج یا مال بهدستآمده در جنگ) و واژه فارسی «شمرده» (حسابشده و فرضشده) شکل گرفته است و در اصطلاح به هر نعمت، فرصت یا موقعیتی اطلاق میشود که انسان قدر آن را دانسته و پیش از ضایع شدن، از آن بهرهبرداری کرده است.
در متون کلاسیک فارسی، بهویژه در اشعار خواجه حافظ شیرازی و شیخ اجل سعدی، غنیمت شمردنِ وقت و عمر همواره به عنوان یک فضیلت و نشانه هوشیاری انسان در برابر گذر شتابان زمان مطرح بوده است. این مفهوم ما را به استفاده بهینه از لحظات حال فرا میخواند.
از منظر ریشهشناختی قرآنی، اگرچه خود این ترکیب فارسی در قرآن نیست، اما ریشه آن یعنی «غنم» در آیاتی نظیر آیه خمس به کار رفته و در روایات دینی نیز تاکید فراوانی بر اغتنام فرصتها و پیشدستی در کارهای خیر پیش از فرارسیدن موانع شده است.