یعنی چه
جریر البجلی (جریر بن عبدالله بجلی) یک واژه یا اصطلاح لغوی با معنی انتزاعی نیست، بلکه یک اسم خاص متعلق به یکی از شخصیتهای بارز صدر اسلام است. کلمه «جریر» در لغت عرب به معنای ریسمان مهار شتر است و «البجلی» نشاندهنده تبار و وابستگی او به قبیله بزرگ و یمنی «بجیله» است. او در تاریخ اسلام به عنوان فردی باوقار، خوشسیما و از یاران فرستاده خدا شناخته میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این نام به صورت فَتْحه روی جیم و رار مشدد در بخش اول (جَریر) و فتحهی با و جیم در بخش دوم (الْبَجَلی) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «صحابی معروف و فرستاده امام علی به شام» یا «یوسف امت» برابر با کلمه ۱۰ حرفی «جریر البجلی» است.
به انگلیسی
در منابع بینالمللی و آکادمیک غربی، این شخصیت تاریخی را با نگارش لاتین فوق میشناسند.
به فارسی
در برگردان یا سادهسازی فارسی، معمولاً حرف تعریف «الف و لام» حذف شده و به صورت «جریر بجلی» یا «جریر پسر عبدالله بجلی» یاد میشود.
جمعبندی و توضیح کامل جریر البجلی
جریر بن عبدالله البجلی از فرماندهان و صحابه نامدار صدر اسلام بود که به دلیل ویژگیهای ظاهری و موقعیت اجتماعیاش در تاریخ جایگاه ویژهای دارد. او رئیس قبیله بزرگ بجیله بود و در فتوحات فراوانی بهویژه در منطقه عراق نقش کلیدی و هدایتکننده داشت. در منابع روایی ذکر شده که وی از ظاهری بسیار زیبا و آراسته برخوردار بود، به طوری که در برخی متون تاریخی با تعبیر نمادین «یوسف این امت» از او یاد کردهاند.
از منظر سیاسی و تاریخی، یکی از مهمترین فرازهای زندگی جریر البجلی، دوران خلافت امام علی (ع) است. او از سوی امیرالمؤمنین به عنوان سفیر و فرستاده ویژه به شام فرستاده شد تا معاویه را به بیعت و اطاعت از حکومت مرکزی دعوت کند؛ هرچند این ماموریت حساس با کارشکنی و طول دادن زمان توسط معاویه به سرانجام روشنی نرسید و پس از آن جریر از صحنه جریانات سیاسی تا حدودی کناره گرفت.
از نظر ریشهشناسی زبانی، بخش اول نام او یعنی «جریر» از ماده عربی «ج ر ر» مشتق شده که در لغت به معنای طناب و مهار چهارپایان است، اما به دلیل اسم خاص بودن، تحلیل مشتقات آن در متنهای ادبی کاربرد ساختاری ندارد. قبیله او یعنی بجیله نیز از قبایل قحطانی و اصیل یمن به شمار میرفت که بعدها به نجد و عراق مهاجرت کردند. او سرانجام در حدود سال ۵۱ هجری قمری درگذشت.