یعنی چه
تزاریسم اصطلاحی سیاسی است که به نظام حکومت استبدادی، خودکامه و مطلقهٔ تزارها در روسیه (از قرن ۱۶ میلادی تا زمان سرنگونی در انقلاب ۱۹۱۷) اشاره دارد. در این ساختار حکومتی، شخص تزار قدرت نامحدود و مطلق سیاسی، نظامی و دینی را در دست داشت و فراتر از قانون قلمداد میشد.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «تَزاریسم» (تَ + زار + یسم) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای پرسشهایی نظیر «نظام حکومت روسیه قدیم» یا «حکومت خودکامه امپراتوری روس» به کار میرود و ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این مفهوم با هر دو املای Tsarism و Czarism شناخته میشود و منسوب به قدرت تزار است.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک اصطلاح تاریخی و سیاسی وارداتی است، معادلهای فارسی دقیق آن شامل «استبداد تزاری»، «خودکامگی سلطنتی روس» و «یکهسالاری تزاری» هستند.
نماد چیست
تزاریسم در تاریخ و سیاست نماد حکومت مطلقه، استبداد، و تمرکز افراطی قدرت در دست یک فرد است. از نظر نمادهای ظاهری، «عقاب دوسر» (نشان رسمی امپراتوری روسیه که سلطه بر شرق و غرب را تداعی میکرد) و تاج پادشاهی تزارها از نمادهای اصلی آن به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل تزاریسم
تزاریسم یک اصطلاح سیاسی-تاریخی برجسته است که به ساختار حکومتی امپراتوری روسیه پیش از وقوع انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ اشاره دارد. ریشهٔ واژهٔ تزار به کلمهٔ لاتین «سزار» بازمیگردد که مظهر قدرت پادشاهی مطلقه بود و با اضافه شدن پسوند «ـیسم»، نشاندهندهٔ یک مکتب یا سیستم حکومتی نظاممند است. در این نظام، پادشاه یا همان تزار، حاکم مطلقالعنانی بود که اقتدارش هیچ حد و مرز قانونی یا پارلمانی نداشت و فرامین او فصلالخطاب تمامی امور کشور به شمار میرفت.
این شیوه از یکهسالاری قرنها بر روسیه سایه افکند و مظهر تمرکز شدید قدرت، خفقان سیاسی و سرکوب جنبشهای آزادیخواهانه بود. امروزه در ادبیات سیاسی مدرن، واژهٔ تزاریسم فراتر از بستر تاریخی روسیه، گاه به عنوان یک استعاره برای توصیف هر نوع نظام شدیداً اقتدارگرا، فردمحور و خودکامه که در آن قانون تحتالشعاع ارادهٔ حاکم قرار میگیرد، استفاده میشود.