یعنی چه
این عبارت برای توصیف افرادی به کار میرود که قامت و قد آنها در حد اعتدال و میانگین جامعه است و تفاوت فاحشی با قد معمول دیگران ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت مُتَوَسِّطُ الْقامَت (motavasseto-l-ghāmat) است که ریشه در زبان عربی دارد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، کلمه ۱۱ حرفی «متوسط القامت» یا معادلهای آن نظیر میانهقد و مربوع به عنوان پاسخ استفاده میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این ویژگی فیزیکی از اصطلاحات رایجی مانند Medium-height یا Of average height استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی شیوا، به جای این ترکیب عربی میتوان از واژههای اصیلی چون میانهقد، میانهبالا، خوشقامت و راستقامت (در بستر اعتدال) استفاده کرد.
در قرآن
هرچند خود عبارت «متوسط القامت» در قرآن ذکر نشده، اما مفهوم اعتدال در آفرینش انسان (مانند آیه فَعَدَلَکَ در سوره انفطار) و روایات شمایلنگاری با واژه مربوع به آن اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل متوسط القامت
ترکیب وصفی «متوسط القامت» از جمله اصطلاحات پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که جهت توصیف ویژگیهای ظاهری و فیزیکی انسان به کار میرود. این واژه از ترکیب دو کلمه عربی «متوسط» (از ریشه وسط) و «قامت» (از ریشه قوم) شکل گرفته و نشاندهنده تعادل فیزیکی در قد فرد است.
در ادبیات کلاسیک و متون کهن، داشتن قامت متوسط نوعی ارزش و نماد زیبایی به شمار میرفته است؛ چرا که نشاندهنده دوری از افراط (بلندبالایی مفرط) و تفریط (کوتاهقدی) بوده و تعادل خلقت را به تصویر میکشیده است. همچنین در توصیفات روایی، اندام پیشوایان دینی غالباً با این صفت یا واژههای هممعنی مانند مربوع ستوده شده است.