یعنی چه
واژه اوفندر به کسی اطلاق میشود که مرتکب جرم یا تخلفی شده و از قوانین و مقررات حاکم بر جامعه یا یک سیستم تخطی کرده است. در مباحث جرمشناسی و روانشناسی قانونی، این اصطلاح برای اشاره به بزهکاران و افراد دارای سابقه جرم به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت اُوفِندِر است که دقیقاً از روی آوانگاری واژه انگلیسی آن صورت گرفته است.
در جدول
در حل جدولهای کلمات متقاطع، این واژه ۶ حرفی به عنوان معادل برای کلماتی نظیر مجرم، بزهکار یا خطاکار کاربرد دارد.
به انگلیسی
ریشه اصلی این واژه در زبان انگلیسی Offender است که از فعل Offend به معنی خطاکردن و آسیبزدن مشتق شده است.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن این مفهوم عمدتاً از واژههای Suçlu یا Fail استفاده میشود.
به فارسی
بهترین و دقیقترین برگردانهای رسمی و بومی این واژه در زبان فارسی معیار، کلمات «مجرم»، «متخلف» و «بزهکار» هستند.
معنی انگلیسی/خارجی
از آنجا که «اوفندر» یک وامواژه و صورتِ شنیداری واژه انگلیسی Offender است، ریشه اصیل فارسی ندارد. این کلمه در زبان مبدأ از ریشه لاتین offendere به معنی برخورد کردن یا ضربه زدن گرفته شده و در حقوق مدرن به فرد تحت پیگرد یا دارای سابقه جرم گفته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل اوفندر
واژه «اوفندر» یک اصطلاح بومی یا کهن در زبان فارسی نیست؛ بلکه در واقع شکل نویسهگردانیشده و تلفظ عامیانه کلمه انگلیسی Offender است که به تدریج وارد برخی متون ترجمهشده حقوقی، جرمشناسی و روانشناسی شده است. این واژه در زبان فارسی معیار و مکاتبات رسمی کاربرد چندانی ندارد و جزیی از واژگان استاندارد محسوب نمیشود.
معنای دقیق این کلمه مجرم، متخلف، بزهکار و قانونشکن است و به کسی اشاره دارد که هنجارها، قوانین یا حقوق دیگران را زیر پا گذاشته است. با توجه به بیگانه بودن این لفظ، در زبان فارسی توصیه میشود به جای آن از معادلهای دقیق و رسایی همچون مجرم، خاطی یا متخلف استفاده شود.