یعنی چه
این عبارت یک واژهٔ لغوی مستقل نیست، بلکه یک اسم خاص تاریخی (اسم علم) است. «آل» به معنای خاندان و پیروان است و «ابیجراده» کنیه نیای بزرگ این خاندان میباشد. در نتیجه این عبارت به معنای «خاندان ابیجراده» است که از سدههای اول تا هفتم هجری به علم، اصالت خط خوش و قضاوت مذهب حنفی مشهور بودند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت آلِ اَبی جَرادَه است. در منابع مکتوب گاهی به صورت همزه وصل (الابی جراده) نیز ثبت شده است.
در جدول
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ دقیق برای این مدخل ۱۰ حرفی، خود عبارت «ال ابی جراده» است.
به انگلیسی
به عنوان یک نام خاص تاریخی، به صورت لاتین ترانویسی میشود.
به عربی
در زبان عربی ریشه اصلی این نام به قبیله عرب عدنانی «بنی عقیل» بازمیگردد.
به فارسی
در برگردان و کاربرد فارسی، این عبارت به عنوان خاندان ابیجراده یا بنیجراده شناخته میشود که از معروفترین افراد آن میتوان به «ابن عدیم» مورخ نامدار حلب اشاره کرد.
در قرآن
خود عبارت «ال ابی جراده» یا نام این خاندان در قرآن کریم ذکر نشده است. با این حال، واژه «جراد» که ریشه لغوی بخش سوم این نام و به معنی ملخ است، دو بار در قرآن (سوره اعراف آیه ۱۳۳ و سوره قمر آیه ۷) به کار رفته که ارتباطی با این خاندان تاریخی ندارد.
نماد چیست
در تاریخ و فرهنگ اسلامی، نام این خاندان به عنوان نماد بارز توارث فضیلت، دانش، قضاوت مذهب حنفی و هنر خوشنویسی نسلاندرنسل در منطقه حلب سوریه شناخته میشود؛ به طوری که یاقوت حموی در معجمالادباء از آنها به نیکی یاد کرده است.
جمعبندی و توضیح کامل ال ابی جراده
عبارت «ال ابی جراده» (یا آل ابی جراده) یک واژه لغوی استاندارد با معنای تعریفی در دیکشنریها نیست، بلکه یک اسم خاص تاریخی و علمی است. این عبارت به یکی از بزرگترین و سرشناسترین خاندانهای علمی، فقهی و سیاسی جهان اسلام اشاره دارد که از سدههای نخستین هجری تا قرن هفتم در عراق و بهویژه در شهر حلب سوریه صاحب نفوذ، منصب قضاوت مذهب حنفی و اصالت در دانش و کتابت بودند.
از نظر لغوی، این ترکیب از «آل» (به معنی خاندان) و «ابیجراده» (کنیه نیای بزرگ این سلسله از قبیله بنیعقیل) تشکیل شده است. واژه جراده در عربی به معنی ملخ است اما در اینجا صرفاً بخشی از یک نام علم محسوب میشود. مشهورترین و برجستهترین شخصیت تاریخی این خاندان، «ابن عدیم» مورخ بزرگ و نویسنده کتاب ارزشمند تاریخ حلب است.
در جدول کلمات متقاطع، این عبارت دقیقاً به صورت یک اصطلاح ۱۰ حرفی کاربرد دارد. گرچه ریشه کلمات آن عربی است و در متن قرآن نیز ریشه واژه آن (جراد) دیده میشود، اما خود این عنوان داستانی کاملاً متمایز و متصل به تاریخ و تمدن اسلامی پس از اسلام دارد.