یعنی چه
لقمه خوراکی به معنای تکهای از نان، غذا یا هر نوع خوراک است که به اندازه یکبار جویدن و بلعیدن در دهان گذاشته میشود. این ترکیب از واژه «لقمه» به همراه صفت توصیفی «خوراکی» ساخته شده است.
تلفظ
تلفظ واژه به صورت [لُ قْ مِ یِ خُ وْ ر ا کِ] است که در آن حرف لام دارای ضمه و قاف دارای سکون است.
در جدول
پاسخ دقیق این عبارت در جدول «لقمه خوراکی» با ۱۰ حرف است. از واژههای مشابه و کوتاهتر میتوان به نواله یا طعمه اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این مفهوم از واژگانی چون Morsel (تکه کوچک غذا)، Mouthful (یک دهان پر) و Bite (گاز زدن/لقمه) استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً از ریشه عربی «ل ق م» گرفته شده و در زبان عربی نیز به همین صورت «لقمة» (جمع آن: لُقَم) به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل لقمه خوراکی
عبارت «لقمه خوراکی» در اصل یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که از واژه «لقمه» (برگرفته از ریشه عربی ل ق م به معنی بلعیدن سریع یا گرفتن با دهان) و صفت «خوراکی» تشکیل شده است. این واژه در فرهنگهای لغت به عنوان یک مدخل مستقل و اصطلاح تثبیتشده وجود ندارد، بلکه واژگان دوقلوی آن یعنی لقمه و نواله به طور جداگانه تعریف شدهاند که معنای واحد ملموس و کوچکی از غذا را میرسانند.
در کاربردهای قرآنی و مذهبی، اگرچه خود اسم ذاتِ «لقمه» مستقیماً در متن قرآن نیامده است، اما فعل همخانواده آن یعنی «فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ» در داستان حضرت یونس (ع) به معنی بلعیدن به کار رفته است. همچنین تعابیر کنایی و اخلاقی فراوانی مانند «لقمه حلال» در فرهنگ اسلامی و ایرانی دیده میشود که به منبع درآمد و روزی پاک اشاره دارد.
از نظر فرهنگی و ادبی، لقمه نماد قناعت، روزی اندک اما ملموس و معاش روزمره است؛ مانند اصطلاح عامیانه «یک لقمه نان». در مقابل، در ادبیات کنایی عباراتی چون «لقمه چرب» نماد غنیمت و طمع، و «لقمه بزرگتر از دهان» کنایه از بلندپروازی بیش از حد و پذیرش مسئولیتهایی فراتر از توانایی فرد است.