معنی دیبای منقش چیست؟ تلفظ، معادل انگلیسی و حل جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل دیبای منقش

عبارت «دیبای منقش» یکی از ترکیب‌های وصفی و پرکاربرد در ادبیات کلاسیک فارسی است که از دو بخش تشکیل شده است؛ «دیبا» که ریشه در زبان پهلوی دارد و به معنای پارچه ابریشمی درخشان و نفیس است، و «منقش» که واژه‌ای عربی به معنای دارای طرح، نگار و تزیینات است. در مجموع، این اصطلاح به نوعی حریر یا بروکاد گران‌بها اشاره دارد که هنرمندانه‌ طراحی و رنگ‌آمیزی شده است.

اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما مفاهیم معرب آن مانند سندس و استبرق بارها برای توصیف جامه‌های فاخر اهل بهشت به کار رفته‌اند که جایگاه والای این نوع پوشش را در ذهنیت قدمای شرق نشان می‌دهد. در کاربردهای جدولی نیز این واژه به دلیل ساختار ۹ حرفی خود و داشتن مترادف‌های معروفی چون پرنیان و کمخا، همواره مورد توجه طراحان جدول است.

در قلمرو شعر و ادب فارسی، دیبای منقش فراتر از یک نوع پارچه، به یک نماد فرهنگی تبدیل شده است. این عبارات کنایه از زیبایی بی‌نظیر طبیعت در فصل بهار، جامه‌های باشکوه پادشاهان در دربار، و در نهایت استعاره‌ای از اشعار نغز، منسجم و آراسته شاعران بزرگ است که کلمات را مانند نقش بر ابریشم کنار هم می‌نشانند.