یعنی چه
المعید در لغت به معنی بازگرداننده و دوباره ایجادکننده است. در اصطلاح دینی و کلامی، این واژه صفت خداوندی است که خلقت را پس از مرگ و نابودی، در روز قیامت دوباره بازمیگرداند و به آن حیات میبخشد. همچنین در نظام آموزشی قدیم، به دستیار استاد که درس را برای شاگردان تکرار و اعاده میکرد، معید میگفتند.
به انگلیسی
در ترجمه و تفسیر اسماء الحسنی به زبان انگلیسی، برای واژه المعید از عباراتی استفاده میشود که مفهوم بازسازی، احیا و بازگرداندن به حالت اول را افاده کنند.
به عربی
از آنجا که خود واژه المعید عربی است، در زبان مبدأ با کلماتی نظیر المرجع یا تعابیری که به اعاده حیات اشاره دارند، هممعنی و تبیین میشود.
به فارسی
در واژهنامههای فارسی و متون کهن، معادلهای دقیق این کلمه شامل بازگرداننده، اعادهکننده، رستاخیزکننده و پدیدآورنده دوباره آورده شده است.
در قرآن
خود واژه «المعید» به عنوان یک اسم مستقل در متن قرآن کریم نیامده است؛ اما مفهوم و فعل آن به عنوان صفت الهی بارها در تقابل با آفرینش نخستین ذکر شده است. بارزترین نمونه آن آیه ۱۳ سوره بروج است: «إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ» (همانا اوست که آفرینش را آغاز میکند و بازمیگرداند).
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و جهانبینی عرفانی، اسم المعید نماد قطعی معاد، رستاخیز و بازگشت همهچیز به سوی پیشگاه الهی است. این نام پیامآور امید، امکان جبران و بازسازی پس از ویرانی، و چرخه جاودانه حیات است.
جمعبندی و توضیح کامل المعید
واژه «المعید» از ریشه عربی «ع و د» (عود) مشتق شده و بر وزن مُفْعِل، اسم فاعل از باب افعال است. این کلمه در ساختار زبانی به معنای تکرارکننده و بازگرداننده به حالت نخستین است و در نظام آموزشی سنتی نیز به دستیار مدرس اطلاق میشده که دروس را برای طلاب بازگو میکرده است.
در مفاهیم اعتقادی و اسماء الحسنی، المعید در کنار «المبدئ» (آغازگر) زوج معنایی کاملی را تشکیل میدهد؛ به این معنا که خداوند آفرینش را بدون سابقه قبلی آغاز میکند و پس از مرگ و فنا، دوباره آن را در روز رستاخیز بازمیآورد. این اسم متضمن مفهوم معاد و تجدید حیات در پهنه هستی است.