یعنی چه
عبارت «سَمَحَ لَهُ» یک ترکیب فعلی عربی از ریشه «س-م-ح» است که در متون کلاسیک و فصیح کاربرد دارد. این عبارت به معنای اجازه دادن به کسی، رخصت دادن، موافقت کردن با درخواست او، یا آسان گرفتن و مدارا کردن با فردی در یک موقعیت خاص است.
تلفظ
این عبارت به صورت «سَمَحَ لَهُ» تلفظ میشود که در آن حرف سین و میم و حاء مفتوح هستند و به همراه حرف جر «لـ» و ضمیر غایب «ه» به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۵ حرف) خودِ «سمح له» است. از معادلهای دیگر آن میتوان به «اذن له» یا «رخص له» نیز اشاره کرد.
به انگلیسی
رایجترین برگردانهای انگلیسی برای این عبارت فعلهای مربوط به اجازه دادن، رواداری و تسهیل کردن امور برای یک فرد است.
به فارسی
دقیقترین معادلهای فارسی این عبارت شامل مواردی چون «به او اجازه داد»، «به او رخصت داد»، «با او مدارا کرد» و «بر او آسان گرفت» میباشد.
نماد چیست
این عبارت نماد مادی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی و اخلاقی، نمادی از تسامح، بزرگمنشی، گشادهدستی و انعطاف رفتاری در برابر سختگیری و خشونت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل سمح له
عبارت عربی «سَمَحَ لَهُ» از ریشه ثلاثی مجرد «س م ح» مشتق شده است که مفاهیمی چون جود، بخشش، آسانی و نرمش را در خود دارد. این تعبیر در زبان عربی فصیح و ادبیات اسلامی برای نشان دادن موافقت، اعطای رخصت و همچنین مدارا کردن با افراد در تعاملات اجتماعی و مالی به کار میرود.
اگرچه این ترکیب فعلی به صورت مستقیم و با همین ساختار در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه و مفهوم آن در احادیث نبوی و کلام بزرگان دین حضور پررنگی دارد؛ به ویژه در ستایش آسانگیری در معامله و معاشرت با مردم که نشاندهنده روحیه رواداری و سعه صدر است.
در مجموع، این واژه بر خلاف ساختارهای سختگیرانه، بر سهولت، مجاز دانستن و باز کردن راه برای دیگران دلالت دارد و در بافت زبان فارسی نیز به عنوان یک اصطلاح لغوی و دینی شناخته شده و معادلهایی نظیر اجازه دادن و مدارا کردن دارد.