یعنی چه
کوبیسم یا حجمگرایی یکی از مهمترین جنبشهای هنر مدرن در قرن بیستم است. در این سبک، هنرمند به جای وفاداری به واقعیت عینی و پرسپکتیو سنتی، اشیاء، انسانها و مناظر را به ساختارهای هندسی مانند مکعب، استوانه و کره تجزیه کرده و چندین زاویه دید مختلف از یک سوژه را به صورت همزمان روی سطح دوبعدی بوم نقاشی به تصویر میکشد.
تلفظ
تلفظ صحیح واژه به صورت «مَکتَبِ کوبیسم دَر نَقّاشی» است که واژه کوبیسم برگرفته از ریشه فرانسوی آن است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، بسته به تعداد حروف خواسته شده، عبارات «مکتب کوبیسم در نقاشی» (۱۷ حرف)، «حجمگرایی» (۸ حرف) یا «کوبیسم» (۶ حرف) به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
این اصطلاح در زبان انگلیسی به صورت Cubism نگاشته میشود و ریشه آن به کلمه فرانسوی Cube به معنای مکعب بازمیگردد.
به فارسی
دقیقترین و رایجترین معادل مصوب و اصطلاحی برای این واژه در زبان فارسی، «حجمگرایی» و گاهی «مکعبگرایی» است.
نماد چیست
اشکال هندسی شکسته و زاویهدار در این مکتب نماد نگاه چندبعدی به واقعیت و شکستن مرزهای سنتی نقاشی هستند. همچنین شاهکارهایی مانند تابلو «گرنیکا» اثر پیکاسو در این سبک، به نماد جهانی ضد جنگ و تجسم مصائب بشری تبدیل شده است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Cubism یک اصطلاح بینالمللی در تاریخ هنر است. این نام نخستین بار توسط منتقد فرانسوی، لویی وکسل، پس از دیدن آثار ژرژ براک که عناصر طبیعت را به مکعبهای کوچک تشبیه کرده بود، با لحنی تمسخرآمیز به کار رفت اما بعدها به عنوان نام رسمی این مکتب خلاقانه ماندگار شد.
جمعبندی و توضیح کامل مکتب کوبیسم در نقاشی
مکتب کوبیسم در نقاشی که در زبان فارسی به حجمگرایی معروف است، یکی از تحولآفرینترین جنبشهای هنری قرن بیستم به شمار میرود که در حدود سالهای ۱۹۰۷ و ۱۹۰۸ توسط هنرمندان بزرگی چون پابلو پیکاسو و ژرژ براک در پاریس پایهگذاری شد. این سبک با گسست کامل از سنتهای واقعگرایی کلاسیک و پرسپکتیو تکنقطهای، انقلابی در دیدن و بازنمایی جهان ایجاد کرد.
در هنر کوبیسم، نقاش اشیاء و اشکال را از قید نگاه تکبعدی رها میسازد؛ بدین ترتیب که اجزای یک سوژه همزمان از زوایای مختلف روبرو، پشت و پهلو دیده شده و در قالب سطوح هندسیِ درهمتنیده روی بوم ظاهر میشوند. این مکتب پایه و اساس بسیاری از جریانهای هنر انتزاعی و مدرن بعدی قرار گرفت.