یعنی چه
«اراده و خواست» به معنی عزم، قصد، تمایل و قدرت انتخاب و تصمیمگیری انسان برای انجام دادن یا انجام ندادن یک کار است که بر اختیار و آزادی انسان تأکید دارد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «اِراِده وُ خواست» (erāde va xāst) است که در آن حرف واو به صورت ربط (وُ) خوانده میشود و الف در کلمه خواست خوانده نمیشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول، برای راهنمای «اراده و خواست» بسته به تعداد حروف، کلماتی چون عزم، قصد، مشیت، آهنگ یا نیت ملاک قرار میگیرند. خود این واژه ۱۱ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژه Will رایجترین معادل برای اراده است. Volition به جنبه اختیاری و روانشناختی آن اشاره دارد و Determination عزم راسخ را میرساند.
به عربی
در زبان عربی مفهوم اراده با واژگان الإرادة و المشيئة بیان میشود که در متون دینی و فلسفی کاربرد گستردهای دارند.
جمعبندی و توضیح کامل اراده و خواست
عبارت «اراده و خواست» ترکیبی از دو کلمه هممعنی و مترادف است که در زبان فارسی برای تأکید مضاعف بر قدرت تصمیمگیری، عزم و تمایل به انجام یا ترک یک کار به کار میرود. واژه «اراده» ریشه عربی دارد و از باب افعال (اِرادَة) به معنی طلب کردن و خواستن است، در حالی که «خواست» واژهای اصیل و فارسی از مصدر «خواستن» با ریشه کهن هندواروپایی و پهلوی است.
این ترکیب نمادین در روانشناسی، فلسفه و عرفان به عنوان مظهر قدرت انتخاب انسان و کنترل نفس شناخته میشود. در فلسفه و عرفان اسلامی، اراده نقطه آغازین حرکت سالک به سوی حقیقت است و در متون قرآنی نیز مشتقات اراده به دو بخش تکوینی (خواست تخلفناپذیر الهی) و تشریعی (قوانین اختیاری برای انسان) تقسیم میشوند.
استفاده از این واژه در جملات روزمره و ادبی نشاندهنده پافشاری و عزم راسخ فرد است؛ به عنوان مثال در جمله «او با اراده و خواست خود این مسیر دشوار را به پایان رساند»، این ترکیب به خوبی نشان میدهد که عامل اصلی موفقیت، تصمیم درونی و نفوذناپذیر فرد بوده است.