یعنی چه
این عبارت از دو واژهٔ «مخالف» (کسی که در تضاد یا تقابل با دیگری است) و «شجاع» (دارای شهامت و دلاوری) تشکیل شده است و در مجموع به معنای رقیب یا ضدّی است که از شجاعت بالایی برخوردار است و ترسی به دل راه نمیدهد.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [mo-khā-le-fe sho-jā'] است که کسرهٔ اضافه ناشی از ترکیب موصوف و صفت، واژهٔ اول را به دوم متصل میکند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً خود «مخالف شجاع» با ۹ حرف است. همچنین ممکن است با توجه به تعداد حروف به عنوان حریف دلیر نیز ارجاع داده شود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مخالف یا حریفی که شجاع است، از ترکیب صفتهای شجاعت با اسمهای تقابل استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی هر دو واژه ریشهٔ عربی دارند و به همین صورت یا با واژگانی نظیر خصم و عدو ترکیب میشوند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای صفت شجاع از کلمه cesur یا yiğit و برای مخالف از muhalif یا rakip استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای سره و خالص فارسی برای این ترکیب شامل عباراتی چون «حریف دلیر»، «دشمن نترس»، «رقیب باجرئت» و «معارض بیباک» است که به خوبی جایگزین واژگان عربی آن میشوند.
در قرآن
خود ترکیب «مخالف شجاع» در قرآن نیامده است. با این حال، ریشهٔ «خلف» در قالب مفهوم مخالفت و ریشهٔ «شجع» متبلور در مفاهیمی چون «ثبات» (پایداری) و عدم ترس از غیر خدا (مانند آیه ۳۹ سوره احزاب) در آیات متعدد مربوط به جهاد و ایستادگی تجلی یافته است.
نماد چیست
این عبارت در ادبیات سیاسی و اجتماعی نماد فرد یا جریانی منتقد است که با وجود خطرات، شجاعانه بر موضع خود پافشاری میکند. همچنین در اخلاق، نماد رعایت انصاف در برخورد با دشمن توانمند و دلاور است.
جمعبندی و توضیح کامل مخالف شجاع
عبارت «مخالف شجاع» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که از دو واژه با ریشهٔ عربی تشکیل شده است. این اصطلاح به طور مستقیم در لغتنامههای کهن به عنوان یک واژهٔ واحد ثبت نشده، بلکه از ترکیب معناییِ حریف، رقیب یا دشمنی که دارای صفت شجاعت، دلاوری و بیباکی است به دست میآید.
در فرهنگ اخلاقی و ادبی، مواجهه با یک مخالف شجاع همواره ارزشمندتر از روبرویی با یک دشمن بزدل تلقی میشود؛ چرا که چنین مخالفی بر پایهٔ اصول و بدون ترس دست به عمل میزند. در بازیهای فکری و جدول کلمات نیز این ترکیب به خاطر تعداد حروف مشخص خود (۹ حرف) کاربرد دارد.
از نظر ریشهشناسی، واژهٔ مخالف از ریشه «خ-ل-ف» به معنی پشت سر آمدن یا دگرگونی است و شجاع از ریشه «ش-ج-ع» به معنی دلاوری است که حد اعتدال قوهٔ غضبیه را در فلسفه اسلامی نمایندگی میکند.