یعنی چه
واژه «بلاشک» به عنوان یک قید تأکیدی در زبان فارسی به کار میرود و نشاندهنده قطعیت کامل، یقین و نبود هیچگونه تردید یا شبهه در یک امر است.
تلفظ
این کلمه با کسرِ «ب»، فتحِ «ل» و فتح و تشدیدِ «ش» تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوع «بدون تردید» یا «قطعاً»، کلمه ۵ حرفی «بلاشک» یا واژههای هممعنی آن مانند «بیشک» کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از این واژگان برای رساندن مفهوم قطعیت و عدم وجود شک استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً ترکیبی عربی است که از حرف جر، لای نفی جنس و مصدر شک ساخته شده و در زبان مبدأ نیز به همین معناست.
به فارسی
معادلهای اصیل و سره فارسی برای این کلمه، واژههایی مانند «بیشک»، «بیگمان» و «استوار» هستند که مفهوم یقین را میرسانند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی، نماد تصویری خاصی ندارد اما در ادبیات و نشانهشناسی کلامی، مظهر استواری در رای، اطمینان قلبی و نفی هرگونه احتمال یا شانس دوم است.
جمعبندی و توضیح کامل بلاشک
واژه «بلاشک» یک عبارت قیدی مرکب مأخوذ از زبان عربی (بِـ + لا + شَکّ) است که در نحو و ساختار زبان فارسی تثبیت شده است. این واژه در متون ادبی، مکاتبات رسمی و نثرهای استدلالی برای ابراز یقین مطلق و رد کردن هرگونه تردید، تزلزل یا شبهه به کار میرود.
اگرچه خودِ این ترکیبِ ساختاری عیناً در متن قرآن کریم نیامده است، اما مفهوم و مرادف مستقیم آن در قالب عبارت معروف «لَا رَيْبَ فِيهِ» (مانند آیه ۲ سوره بقره) بارها برای تأکید بر حقانیت و قطعیت امور الهی استفاده شده است.
در فرهنگهای لغت معتبر فارسی نظیر فرهنگ معین، این کلمه مترادف با عباراتی چون بیگمان، یقیناً، حتماً و بلاشبهه ضبط شده است و در حل جدولهای کلمات متقاطع، به عنوان یک پاسخ ۵ حرفی کلیدی برای راهنمای «بدون تردید» شناخته میشود.