معنی
علم و باور قلبیِ استوار و مطابق با واقعیت که شک، شبهه یا گمان در آن راه ندارد و فرد به حقیقت یک امر کاملاً آگاه و مطمئن است.
یعنی چه
واژه یقین بیانگر حالتی از آگاهی است که در آن ذهن انسان از مرحله گمان، احتمال و تردید عبور کرده و به ثبات و قرار رسیده است. وقتی گفته میشود فردی به چیزی یقین دارد، یعنی هیچ سوال بیجوابی در آن مورد برای او باقی نمانده و حقیقت امر کاملاً برایش آشکار شده است.
مترادف
متضاد
همخانواده
ریشه
این واژه ریشهای عربی دارد و از ماده «ی-ق-ن» گرفته شده است. در زبان عربی «یقن» به معنای ثابت و روشن شدن امر بدون کوچکترین ابهام است که بهصورت وامواژه به زبان فارسی راه یافته است.
جمله سازی
در جدول
این واژه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با تعاریفی نظیر «اطمینان کامل»، «باور بیشک» یا «اعتقاد راسخ» طرح میشود و پاسخی چهارحرفی است.
به انگلیسی
جمعبندی و توضیح کامل یقین
یقین به معنای رسیدن به بالاترین مرتبه آگاهی و آرامش قلبی است که در آن جایی برای هیچگونه تردید یا احتمالی باقی نمیماند. این واژه نه تنها در مباحث منطقی و حقوقی به معنای قطعیت یک حکم به کار میرود، بلکه در فرهنگ دینی و عرفانی نیز جایگاهی بسیار والا دارد.
در متون اسلامی، برای یقین مراتبی قائل شدهاند که از «علمالیقین» (دانستن از روی استدلال) آغاز میشود، به «عینالیقین» (دیدن حقیقت) میرسد و در نهایت در «حقالیقین» (وصول به حقیقت) به اوج خود میرسد. در ادبیات فارسی، یقین نماد استحکام ایمان و آرامش درون است.