یعنی چه
واژه «تَعْبُدُونَ» یک فعل مضارع از ریشه «ع ب د» است که برای خطابه به جمعی از مردان یا گروهی مختلط به کار میرود و به معنای انجام عمل پرستش، بندگی، خضوع و طاعت کامل در برابر یک معبود است.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتحة روی تاء، سکون عین، ضمه روی باء و دال، و فتحة روی نون پایانی به صورت تَعْـبُـدُونْ یا taʿbudūn است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان معادل عربی «عبادت میکنید» یا «میپرستید» شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم عبادی و مذهبی این کلمه از عبارت you worship و در برخی سیاقها از you serve استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود یک فعل اصیل عربی از ریشه «ع ب د» (ثلاثی مجرد) است که علامت رفع آن ثبوت نون عوض از تنوین در آخر فعل است.
به فارسی
برگردان دقیق و مستقیم این واژه در زبان فارسی «میپرستید» یا «عبادت میکنید» است که دلالت بر استمرار در عمل بندگی دارد.
در قرآن
این کلمه کاربرد فراوانی در متون قرآنی دارد و اغلب در مقام خطابه به مؤمنان یا مشرکان پیرامون محور توحید و شرک آمده است؛ از جمله در سوره کافرون آیه ۲ میفرماید: «لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ» یعنی آنچه را شما میپرستید، من نمیپرستم.
نماد چیست
این واژه از نظر معنایی و نمادین، نشاندهنده تسلیم، خضوع مطلق، بندگی و جهتگیری فرودستانه انسان در برابر یک قدرت برتر یا معبود (حق یا باطل) است.
جمعبندی و توضیح کامل تعبدون
واژه «تعبدون» یک فعل مضارع عربی صیغه جمع مذکر مخاطب است که از ریشه ثلاثی «ع ب د» مشتق شده است. این کلمه در زبان فارسی به معنای «میپرستید» یا «بندگی میکنید» به کار میرود و فراوانی بالایی در متون دینی و آیات قرآن کریم دارد. ساختار همخانوادههای این واژه شامل کلماتی چون عبادت، معبود، عابد و تعبد است که همگی حول محور خضوع و طاعت میگردند.
در فرهنگهای واژگان و مواجهه با سوالات جدول، این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد. ارجاع مستقیم آن در ادبیات قرآنی معطوف به هدایتگری، مرزبندی میان توحید و شرک و یادآوری وظیفه بندگی به انسانها است؛ به طوری که در آیات مختلف، شیوه و متعلق پرستش جوامع را مورد پرسش یا خطاب قرار میدهد.