یعنی چه
این کلمه بر اساس ریشهیابی لغوی دو معنای عمده دارد: یکی از ریشه «م ن ن» به معنی منت گذاشتن، نعمت دادن و قطع کردن؛ و دیگری در حالت محاورهای یا ساختارهای صرفی دیگر از ریشه «م ن ي» به معنی آرزو کردن و تمنا داشتن.
تلفظ
در حالت ریشه م ن ن به صورت تَمُنُّونَ (tamunnūna) و در صورت تخفیف یا بافتهای دیگر تَمْنون تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ ۵ حرفی جدول برای این کلمه خود «تمنون» است.
به انگلیسی
بسته به ریشه انتخابی کلمه، معادلهای انگلیسی آن متفاوت است.
به عربی
شکل ساختاری و صرفی دقیق این افعال در زبان عربی فصیح به این صورت است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی آن شامل «منت میگذارید»، «نعمت میدهید» یا «تمنا میکنید» است.
در قرآن
ریشههای این کلمه در قرآن کاربرد فراوان دارند؛ به عنوان مثال ریشه م ن ن در آیه «ولا تمنن تستکثر» (منت مگذار) و ریشه م ن ي در قالب افعالی چون «فتمنوا الموت» به کار رفته است.
نماد چیست
این واژه یک فعل دستوری، اخلاقی یا کلامی است و نماد مادی، اسطورهای یا فرهنگی خاصی در زبان فارسی ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل تمنون
واژه تمنون یک فعل مضارع وامگرفته از زبان عربی است که با توجه به ریشهیابی آن میتواند دو مفهوم کاملاً متفاوت را افاده کند. در معنای نخست که از ریشه «م ن ن» مشتق میشود، به معنای منت گذاشتن، ابراز تفضل یا بخشیدن نعمت به کار میرود و همخانوادههایی چون ممنون و منت دارد.
در معنای دوم که بیشتر در گویشها یا ساختارهای مشابه ریشه «م ن ي» دیده میشود، به مفهوم تمنا کردن، خواستن قلبی و آرزو داشتن اشاره میکند. این کلمه به دلیل ساختار صرفی خود عمدتاً در متون کهن، دینی و جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.