یعنی چه
«تنتهوا» در اصل یک شکل صرفی از فعل عربی در باب افتعال است که به معنای خودداری کردن، بازایستادن، دست کشیدن از یک کار یا پایان دادن به یک عمل به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت تَنْتَهُوا (Tan-ta-hoo) تلفظ میشود که در آن نون و واو ساکن هستند.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد. معادلهای طراحان جدول معمولاً عباراتی مثل «دست بردارید» یا «پایان دهید» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای معادلسازی این فعل که مخاطب جمع را هدف قرار میدهد، از افعالی که دلالت بر توقف و دست کشیدن از کار دارند استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی است؛ صیغه مضارع جمع مذکر مخاطب از باب افتعال (ریشه ن-ه-ی) که در حالت جزم یا نصب، نون اعرابی آن حذف شده است.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به فارسی در قالب یک فعل دستوری یا شرطی، عباراتی نظیر «دست بردارید»، «بس کنید»، «متوقف شوید» و «بازایستید» است.
در قرآن
این واژه چندین بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۹ سوره انفال: «وَإِن تَنْتَهُوا فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ» (و اگر از دشمنی دست بردارید، برای شما بهتر است) و آیه ۱۸ سوره یس: «لَئِن لَّمْ تَنْتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ» (اگر دست برندارید، قطعاً شما را سنگسار خواهیم کرد).
جمعبندی و توضیح کامل تنتهوا
واژه «تنتهوا» یک واژه اصیل فارسی نیست، بلکه یک فعل صرفشده عربی از ریشه «ن ه ی» (نهی) در باب افتعال است که به متون و فرهنگ اسلامی وارد شده است. این واژه در قالب صیغه جمع مخاطب، معنای «دست بردارید»، «متوقف شوید» و «خودداری کنید» را میرساند و معمولاً در بافتهای کلامی هشداری یا شرطی استفاده میشود.
در قرآن کریم، این کلمه بازتابدهنده یک مرز اخلاقی و رفتاری است؛ هشداری الهی به انسانها یا جوامع تا از مسیر نادرست، گناه یا دشمنی بازگردند و به رفتارهای مخرب خود پایان دهند. ساختار حرفی آن در زبان فارسی شش حرف را تشکیل میدهد و کاربرد اصلی آن در فهم آیات دینی و حل جدولهای کلمات متقاطع است.