یعنی چه
واژه حجار در لغت به معنای کسی است که حرفه او کار با سنگ، برش دادن و تراشیدن آن برای ساختن ابزار، مصالح ساختمانی، بناها یا مجسمهها است.
تلفظ
این کلمه بر وزن «فَعّال» که صیغه مبالغه یا وزن نشاندهنده شغل در زبان عربی است تلفظ میشود و روی حرف «ج» تشدید قرار دارد.
در جدول
در جدولهای متقاطع و طراحان معما، کلمه ۴ حرفی «حجار» یک پاسخ کلاسیک و رایج برای راهنمای «سنگتراش» یا «پیکرتراش» به شمار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به صنعتگر سنگتراش از واژههای فوق استفاده میشود که واژه آخر بیشتر به جنبه هنری و مجسمهسازی آن اشاره دارد.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و از ریشه «ح ج ر» است. در عربی معاصر، برای سنگتراش ساختمانی از حجار و برای هنرمند پیکرتراش از النحات استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای دقیق و اصیل این کلمه در زبان فارسی، واژگان سنگتراش و سنگبر هستند که مستقیماً به ماهیت این پیشه کهن اشاره دارند.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، حجار نماد انسان سختکوش، صبور و متبحری است که با ممارست فراوان، مادهای بسیار سخت، زمخت و بیجان مانند سنگ را صیقل داده و به اثری پویا، زیبا و ماندگار تبدیل میکند.
جمعبندی و توضیح کامل حجار
واژه «حجار» یک کلمه وامگرفته از زبان عربی و مشتق از ریشه «ح ج ر» (به معنی سنگ) است که به طور گسترده در زبان، ادبیات و تاریخ اصناف ایران به کار میرود. این کلمه به پیشه سنگتراشی اشاره دارد؛ شغلی سنتی و کهن که به دلیل نیاز به قدرت بدنی بالا و دقت ظریف، همواره با مفاهیمی چون سختکوشی و هنر عجین بوده است.
اگرچه خود واژه حجار به صورت اسم شغل در متن قرآن کریم نیامده است، اما ریشه آن بارها در قالب کلماتی چون «الحجارة» (سنگها) یا نام سوره مبارکه «الحجر» ذکر شده است. این کلمه در متون کهن فارسی و عثمانی نیز کاربرد فراوانی داشته و امروزه علاوه بر کاربرد لغوی، در جدول کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ کلیدی ۴ حرفی شناخته میشود.