یعنی چه
حظها از ترکیب واژه عربی «حظ» و نشانه جمع فارسی «ها» ساخته شده است و به معنی بهرهها، نصیبها، بخشها و همچنین لذتها و خوشیهای مادی و معنوی است.
تلفظ
این واژه به صورت [حَظ + ها] تلفظ میشود که در آن حرف ظ ساکن است.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی به معنی بهرهها و نصیبها، کلمه چهار حرفی «حظها» است.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد، میتوان از معادلهای فوق برای ترجمه حظها استفاده کرد.
به عربی
در زبان عربی برای جمع بستن کلمه حظ از جمع مکسر آن یعنی حظوظ استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این واژه شامل بهرهها، سهمها، قسمتها و خوشیها میشود.
در قرآن
خود شکل جمع فارسی «حظها» در قرآن نیست، اما واژه مفرد «حَظّ» ۷ بار در قرآن کریم به همان معنای نصیب و بهره به کار رفته است؛ مانند آیه ۱۱ سوره نساء: «لِلذَّکَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَیَیْنِ» (برای پسر، همانند سهمِ دو دختر است) و آیه ۳۵ سوره فصلت: «وَمَا يُلَقَّاهَا إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ» (و به این مقام نمیرسند مگر کسانی که دارای بهرهای بزرگ باشند).
جمعبندی و توضیح کامل حظها
واژه «حظها» ترکیبی از کلمه عربی «حظ» (از ریشه ثلاثی ح ظ ظ به معنی بهره و نصیب مقدر شده) با نشانه جمع فارسی «ها» است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی به معنای بهرهها، نصیبها، سهمها و در کاربرد عرفی به معنای لذتها و خوشیها به کار میرود.
اگرچه شکل جمع فارسی آن در متون دینی دیده نمیشود، اما ریشه مفرد آن یعنی «حظ» در قرآن کریم چندین بار در معنای سهم و نصیب معنوی و مادی استفاده شده است. مترادفهای اصلی آن در فارسی بهرهها و قسمتها هستند و متضاد آن محرومیتها و بیبهرهگیها است.