یعنی چه
خیمه به معنای چادر، سراپرده یا سایهبانی است که معمولاً از پارچه ضخیم، کتان یا پوست بر روی ستونهای چوبی برپا میشود و به عنوان مسکن موقت در سفر، جنگ یا کوچنشینی کاربرد دارد.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه خیمه به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون چادر، خرگاه یا سایهبان بزرگ به کار میرود.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم خیمه در زبان انگلیسی بیشتر از واژه Tent استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و جمع آن «خیام» یا «خِیَم» میشود.
به ترکی
در زبان ترکی برای خیمه و چادر از واژههای چادیر و اوتاغ استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و واژههای جایگزین خیمه در زبان فارسی شامل چادر، خرگاه، سراپرده، تاژ و سایهبان است که همگی بر سرپناه غیرثابت دلالت دارند.
نماد چیست
خیمه در ادبیات فارسی نماد زندگی ناپایدار، سفر و اقامت چندروزه در این جهان است. در ادبیات عاشورایی و فرهنگ اسلامی نیز یادآور اهل بیت امام حسین (ع)، غربت و حماسه کربلا (خیمهگاه) است.
جمعبندی و توضیح کامل خیمه
خیمه واژهای وامگرفته از زبان عربی است که در فارسی به معنای چادر بزرگ، سراپرده و مسکن موقتی پارچهای به کار میرود. این سازه که با ستون و طناب برپا میشود، از دیرباز ابزار اصلی زندگی کوچنشینان، مسافران و لشکریان در جنگها بوده است.
این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی فراتر از یک سرپناه فیزیکی، جایگاه نمادین ویژهای دارد. خیمه از یک سو نشاندهنده گذرا بودن دنیا و ناپایداری زندگی مادی است و از سوی دیگر، در تاریخ و ادبیات مذهبی بهویژه فرهنگ عاشورا، نمادی از مظلومیت، غربت و حماسه کربلا به شمار میرود.
در ساختار دستوری، مشتقاتی چون خیمهگاه، خیمهنشین و خیمهشببازی از آن ایجاد شده است و شکل جمع آن یعنی «الخیام» نیز یکبار در قرآن کریم (سوره الرحمن) برای توصیف بهشت به کار رفته است.