یعنی چه
واژهٔ «ردخور» در زبان عامیانه و گفتاری فارسی معمولاً به صورت منفی در ترکیب «ردخور ندارد» به کار میرود و به معنای صددرصدی بودن، حتمی بودن و عدم امکان لغو یا تغییر در یک امر است. در لغتنامههای معتبر مانند دهخدا و معین، خود واژه به تنهایی به معنای «سزاوارِ رد شدن» یا «دارای قابلیت رد شدن» آمده است.
تلفظ
این واژه به صورت سکون روی دال و خاء و واو تلفظ میشود (rad-khor).
در جدول
پاسخ دقیق برای این واژه ۵ حرف دارد. بسته به طراح جدول، معادلهای آن میتواند «قطعی» یا «حتمی» باشد.
به انگلیسی
برای خود واژه به تنهایی عبارت Likely to be rejected (ردشدنی) مناسب است، اما برای اصطلاح رایج آن اصطلاحات فوق کاربرد دارند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم قطعیت این اصطلاح از واژگان Kesinlikle یا Mutlaka استفاده میشود.
به فارسی
واژههای مترادف و جایگزین اصیل در زبان فارسی شامل حتمی، قطعی، بیچونوچرا، مسلم، تخلفناپذیر و صددرصدی هستند. متضاد خود واژه «ردناشدنی» و متضاد اصطلاح آن «مشکوک» یا «احتمالی» است.
در قرآن
واژهٔ «ردخور» یک اصطلاح عامیانه، مرکب و متأخر فارسی است و در متن قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، از نظر معنایی عباراتی چون «لَا رَیْبَ فِیهِ» (شکی در آن نیست) یا «وَعْداً عَلَیْنَا» قرابت معنایی بالایی با مفهوم آن دارند.
نماد چیست
این کلمه یک مفهوم انتزاعی در فرهنگ گفتاری است و به عنوان نماد اطمینان کامل، قطعیت و برگشتناپذیر بودن تصمیمات یا اتفاقات به کار میرود، اما فاقد نماد مادی یا باستانی مشخص است.
جمعبندی و توضیح کامل ردخور
واژهٔ «ردخور» یک ترکیب اصیل و عامیانه در زبان فارسی است که از اسم «رَد» و پسوند صفتساز «خور» (از ریشه خوردن، به معنای قابلیت و سزاواری) ساخته شده است. اگرچه در واژهنامههای کلاسیک مانند دهخدا معنای تحتاللفظی آن «سزاوارِ ترک و رد شدن» ذکر شده، اما در میان مردم تقریباً همیشه به صورت منفی و در قالب اصطلاح «ردخور ندارد» استفاده میشود.
این اصطلاح در گفتارهای روزمره، لحنهای تأکیدی و دوستانه نمادی از اطمینان صددرصدی، حتمی بودن و بیچونوچرا بودن یک مسئله است. به طوری که وقتی میگویند کاری ردخور ندارد، یعنی هیچ عامل یا استثنایی نمیتواند مانع از وقوع آن شود و احتمال خطا یا مخالفت با آن صفر است.