یعنی چه
واژه «سَهار» در گویش بندری و زبان عامیانه جنوب ایران (مانند هرمزگان و کرمان) به معنای آلودگی، چرک، پچل بودن و ناپاکی استفاده میشود. همچنین اصطلاح «بو سهار» به بوی بد و زهم گوشت، مرغ یا ماهی ماندگار اشاره دارد. این واژه با «سُهار» عربی به معنی شببیداری کاملاً متفاوت است.
تلفظ
این واژه در گویش محلی بندری با فتح سین (سَـ) تلفظ میشود: سَهار / sahār.
در جدول
عبارت «سهار به بندری» در جدولهای متقاطع به عنوان کلید پرسش مطرح میشود که پاسخ دقیق آن با توجه به تعداد حروف تعیین میگردد.
به انگلیسی
با توجه به دو کاربرد این واژه در جنوب، معادلهای آن در انگلیسی شامل واژههای مربوط به آلودگی و بوی ناخوشایند است.
به عربی
در ترجمه به زبان عربی، متناسب با معنای گویشی آن از واژههای کثیف یا بوی ماندگی استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی معیار، کلماتی مانند چرک، آلوده، پچل، گندیده و با بوی ناخوشایند هستند.
نماد چیست
این واژه یک اصطلاح عینی و گویشی برای توصیف وضعیت فیزیکی اشیاء یا بوها است و نماد فرهنگی، ادبی یا اسطورهای خاصی در منابع ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل سهار به بندری
واژه «سَهار» یک اصطلاح اصیل، زنده و کاملاً کاربردی در گویشهای جنوب ایران بهویژه در استانهای هرمزگان (بندری)، کرمان و بخشهایی از فارس است. این کلمه در زبان عامیانه مردم بندرعباس برای اشاره به لباسها، ظروف یا محیطی که کثیف، آلوده و ناپاک شده باشد به کار میرود؛ به عنوان نمونه در عبارت عامیانه میگویند: «ای لباسون خیلی سهارن» یعنی این لباسها بسیار کثیف هستند.
کاربرد مهم دیگر این واژه در قالب ترکیب «بو سَهار» یا «بو ساهار» تجلی مییابد که دلالت بر بوی زهم، ماندگی و ناخوشایند مرغ، ماهی، تخممرغ یا ظروف شسته نشده دارد. لازم به ذکر است که این واژه عامیانه بندری نباید با واژه کلاسیک عربی «سُهار» (با ضمه) که به معنی شببیداری و بیخوابی است، اشتباه گرفته شود چرا که از نظر ریشهشناسی و معنایی هیچ ارتباطی میان آنها وجود ندارد.
در بازیهای فکری و جدول کلمات متقاطع، عبارت «سهار به بندری» دقیقاً یک هدایتگر ۱۱ حرفی برای رسیدن به مفاهیمی چون کثیف، ناپاک یا بدبو است که به دانش گویشهای محلی ایران اشاره دارد.