معنی
بیم به حالت ذهنی و روانیِ انتظارِ خطر، آسیب یا وقوع یک رویداد ناخوشایند در آینده گفته میشود.
یعنی چه
این واژه نشاندهنده ناامنی درونی و اضطرابی است که از احتمال روبرو شدن با سختی، زیان یا عذاب ناشی میشود.
مترادف
این واژهها همگی بر حالت ناآرامیِ ناشی از خطر دلالت دارند.
متضاد
واژههایی که نقطه مقابل ترس و مایه آرامش یا جسارت روان هستند.
هم خانواده
واژههای مشتق و مرکبی که از ریشه بیم ساخته شدهاند. کلماتی مثل بیمار و بیمه علیرغم شباهت ظاهری، مستقیماً همخانواده دستوری آن نیستند.
ریشه
این واژه کاملاً ایرانی و اصیل است. در زبان پهلوی به صورت bīm یا vīm به معنی ترس بوده و به ریشه نیاهندواروپایی -bʰeyh₂ (ترسیدن) بازمیگردد.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی چون ترس، هراس و خوف استفاده میشود.
به انگلیسی
ترجمه و برگردانهای دقیق کلمه بیم برای استفاده در زبانهای دیگر.
جمعبندی و توضیح کامل بیم
واژه «بیم» یکی از اصیلترین کلمات زبان فارسی برای بیان مفهوم ترس و دلهره روانی است. این کلمه با پیشینه کهن خود در زبان پهلوی، قرنهاست که در ادبیات و گفتگوهای روزمره نقش کلیدی دارد و تفاوت ظریفی با ترس فیزیکی دارد؛ چرا که بیم بیشتر به نگرانی از آینده و عواقب امور اشاره میکند.
در فرهنگ و ادبیات کلاسیک فارسی، اصطلاح «بیم و امید» (یا همان خوف و رجا) جایگاه ویژهای دارد و نمادی از تضادهای درونی روان انسان و تعادل روحی مؤمنان است. همچنین در متون مذهبی و ترجمههای قرآنی، مفهوم «بیم دادن» به عنوان معادل دقیقی برای واژه «انذار» و رسالت پیامبران به کار میرود.