یعنی چه
فیصله در زبان فارسی به معنی خاتمه دادن به یک دعوا یا مسئله، قضاوت نهایی و داوری قطعی است که به بلاتکلیفی پایان میدهد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت [فَیْـصَـلَـه] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه ۵ حرفی «فیصله» به عنوان پاسخ واژههایی چون حلوفصل، خاتمه دادن به دعوا یا تصمیم نهایی کاربرد دارد.
به انگلیسی
در محیطهای حقوقی و رسمی انگلیسی، از Settlement و Resolution برای حل اختلافات و از Decision برای تصمیم قطعی استفاده میشود.
به عربی
ریشه این واژه عربی است اما در خود زبان عربی معاصران بیشتر از واژههای تسویة و حسم برای این معنا استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای سره و رایج فارسی آن شامل داوری، پایانبخشی، یکسره کردن کار، حکم و خاتمه است.
نماد چیست
فیصله نماد قطعیت، پایان دادن به اختلافات و اجرای عدالت است. در ادبیات کهن گاهی با «شمشیر» به عنوان مظهر قطعیت (فیصل شمشیر) همراه بوده و امروز با چکش دادگاه و ترازوی عدالت همذاتپنداری میشود.
جمعبندی و توضیح کامل فیصله
واژه «فیصله» مأخوذ از کلمه عربی «فَیْصَل» (به معنی حاکم یا حکمی که حق و باطل را جدا میکند) است. با این حال، ساختار واژگانیِ «فیصله» با تاء تأنیث یا های بیان حرکت، در مآخذ اصیل لغت عرب به این شکل ضبط نشده و بیشت در زبان فارسی، دری و شبهقاره تکامل یافته و تثبیت شده است. ریشه سه حرفی آن (ف - ص - ل) نشاندهنده مفهوم جدایی و قطعیت است.
در کاربرد روزمره و حقوقی، فیصله دادن به معنای ختم یک غائله، مرافعه یا پرونده با یک تصمیم قاطع و بدون بازگشت است. این واژه به خودی خود در متن قرآن کریم نیامده است، اما همخانوادههای آن مانند «فصل» (در عباراتی چون یوم الفصل) مکرراً به مفهوم روز داوری و جدایی حق از باطل استفاده شدهاند که بر همان بار معنایی استوار است.