یعنی چه
فوویسم یک مکتب هنری و نخستین جنبش پیشتاز (آوانگارد) در نقاشی اوایل قرن ۲۰ میلادی (حدود ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸) در فرانسه است. در این سبک، هنرمندان واقعیت بیرونی را رها کرده و از رنگهای بسیار تند، خالص و غیرواقعگرا با ضربات خشن و جسورانه قلممو بر بوم با هدف بیان احساسات و درونمایههای خود استفاده میکردند.
تلفظ
این واژه از ریشه فرانسوی گرفته شده و در زبان فارسی معمولاً به صورت فُویسم (Fovizm) یا فوویسم تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این مکتب هنری واژه «فوویسم» با ۶ حرف است. گاهی معادلهای تحتاللفظی آن مانند «ددگری» یا «وحشیگری» نیز مد نظر طراحان جدول قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این اصطلاح عینا به صورت Fauvism نوشته و به کار برده میشود که از واژه فرانسوی Fauve وام گرفته شده است.
به عربی
در متون هنری زبان عربی برای این مکتب از اصطلاحات «الوحشية»، «المدرسة الوحشية» یا نسخه ترانویسیشده «الفوفية» استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی این اصطلاح هنری به صورت Fovizm نگاشته و تلفظ میگردد.
به فارسی
هرچند در محیطهای آکادمیک و هنری ایران همان واژه فرانسوی «فوویسم» به کار میرود، اما در ترجمههای تحتاللفظی و متون تاریخ هنر فارسی گاهی از معادلهایی چون «ددگری»، «وحشیگری» و «رنگگرایی مفرط» برای توصیف آن استفاده شده است.
نماد چیست
مهمترین نمادهای این مکتب عبارتند از کاربرد رنگهای خالص، اشباعشده و متضاد بدون ترکیب کردن آنها روی پالت، ضربات تند و خشن قلممو بر بوم، رهایی از واقعگرایی، و شاهکارهایی نظیر نقاشی «زنی با کلاه» اثر هانری ماتیس که مفهوم تبدیل رنگ به ابزار خالص احساسات درونی را تجسم میبخشد.
جمعبندی و توضیح کامل فوویسم
فوویسم (Fauvism) به عنوان نخستین جنبش پیشتاز و آوانگارد در نقاشی سده بیستم میلادی شناخته میشود که در فاصله سالهای ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۸ در فرانسه شکل گرفت. هسته اصلی این مکتب، شورش علیه بازنمایی سنتی، واقعگرایانه و امپرسیونیستی طبیعت بود. هنرمندان فوویست مانند هانری ماتیس و آندره دورن، واقعیت عینی را رها کردند تا با استفاده از رنگهای تند، جیغ و غیرواقعی، احساسات درون خویش را به مستقیمترین شکل ممکن بر روی بوم تصویر کنند.
نام این مکتب ریشه در یک طنز تاریخی دارد؛ جایی که لوئی وکسل، منتقد هنری فرانسوی، با دیدن آثار پر از رنگهای جسورانه و خشن این هنرمندان در نمایشگاه پاییزه پاریس در کنار یک مجسمه کلاسیک، آنها را به تمسخر «جانوران وحشی» (Les Fauves) نامید. این عنوان به مرور زمان به نام رسمی این جنبش تبدیل شد و نمادی از آزادی بیان هنری و رهایی از قید و بندهای آکادمیک گشت.
ویژگی بارز آثار فوویستی، استفاده از رنگهای خالص مستقیماً از لوله رنگ، عدم ترکیب سنتی رنگها، و به کارگیری ضربات زمخت قلممو است. گرچه عمر این جنبش بسیار کوتاه بود، اما تأثیر شگرفی بر جریانهای هنری پس از خود، به ویژه اکسپرسیونیسم، بر جای گذاشت و مسیر هنر مدرن را برای همیشه تغییر داد.