یعنی چه
واژه زیغ به معنای مایل شدن و رویگردان شدن از مسیر راست و حقیقت است. این کلمه زمانی به کار میرود که اندیشه یا قلب انسان از جاده درستی، ایمان و یقین منحرف شده و به سمت باطل، شک و گمراهی متمایل شود.
در جدول
این کلمه در جدول کلمات متقاطع معمولاً به عنوان طراح سوال برای مفاهیمی چون کجی، انحراف یا شک به کار میرود و پاسخ آن ۳ حرف دارد.
به انگلیسی
برای بیان مفهوم زیغ در زبان انگلیسی، بسته به سیاق متن از واژگانی که به انحراف فکری، قلبی یا فیزیکی اشاره دارند استفاده میشود.
به عربی
واژه زیغ اصالتاً عربی است و در این زبان به معنای لغزیدن از مسیر درست و کج شدن اندیشه یا دیدگان به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای رساندن مفهوم معادل زیغ، از کلماتی که نشاندهنده کج شدن از خط راست یا انحراف عقیدتی و فکری هستند استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کجی، ناراستی، گمراهی، عدول و شک است. این واژه به عنوان یک وامواژه عمیقاً در ادبیات مذهبی و اخلاقی فارسی جا افتاده است.
در قرآن
این ریشه ۹ بار در قرآن کریم به کار رفته است. از معروفترین نمونههای آن میتوان به آیه ۷ سوره آلعمران اشاره کرد که درباره کسانی است که در دلهایشان زیغ (تمایل به باطل) وجود دارد و به دنبال فتنهانگیزی هستند. همچنین در آیه ۸ همین سوره دعای معروف «رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا» آمده است. افزون بر انحراف قلبی، در آیه ۱۷ سوره نجم از این واژه برای خیره شدن و انحراف چشم («مَا زاغَ الْبَصَرُ») نیز استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل زیغ
واژه «زیغ» یک واژه اصیل عربیِ قرآنی است که به زبان فارسی وارد شده و در متون دینی، عرفانی و اخلاقی کاربرد زیادی دارد. معنای اصلی این واژه انحراف از مسیر حق، کجی، تمایل به باطل و راه یافتن شک و تردید در باورهاست. در حقیقت، زیغ نشاندهنده حالتی است که انسان یا اندیشه او از ثبات و استقامت در راه درست خارج میشود.
این کلمه در قرآن کریم جایگاه ویژهای دارد و ترجیعبند مباحث مربوط به سلامت قلب و فکر است؛ به طوری که از انحراف دلها پس از هدایت به عنوان یک هشدار جدی یاد میکند. در جدول کلمات متقاطع نیز این واژه به دلیل اختصار و معنای خاص خود، کاربرد فراوانی دارد.