یعنی چه
قومیت در علوم اجتماعی به معنای تعلق و دلبستگی به یک گروه انسانی خاص است که اعضای آن دارای ویژگیهای فرهنگی، زبانی، تاریخی و اصالت تبارشناختی مشترک هستند و این ویژگیها مایهٔ پیوند و هویت جمعی آنان میشود.
تلفظ
واژهٔ قومیت به صورت [qawmiyyat] تلفظ میشود که از ریشهٔ عربی «قوم» به همراه پسوند مصدری ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند قومیت (۵ حرف)، ملیت (۴ حرف) یا تبار (۴ حرف) کاربرد دارند.
به انگلیسی
واژهٔ Ethnicity دقیقترین معادل علمی برای مفهوم قومیت و هویت فرهنگی-اجتماعی است.
به عربی
در زبان عربی مدرن، واژهٔ قَومیّة برای اشاره به این مفهوم سیاسی و اجتماعی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای اصالت قومی از واژهٔ Etnik köken و برای ابعاد ملیتر از Milliyet استفاده میشود.
نماد چیست
مفهوم انتزاعی قومیت فاقد یک نماد تصویری واحد جهانی است؛ چرا که هر گروه قومی در دنیا دارای پوشش، پرچم، موسیقی و المانهای فرهنگی منحصربهفرد خود است. اما در معنای کلی، قومیت نمادی از هویت جمعی، تنوع زبانی و تعلق اجتماعی انسانها به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل قومیت
واژهٔ قومیت ساختاری عربی-فارسی دارد که از ریشهٔ عربی «ق و م» (به معنی ایستادن و برپا خاستن) به همراه پسوند مصدری شکل گرفته است. این مفهوم در علوم اجتماعی مدرن، معادل واژهٔ Ethnicity قرار گرفته و به ویژگیهای فرهنگی، زبانی، تاریخی و آداب و رسوم مشترکی اشاره دارد که یک گروه از انسانها را به یکدیگر پیوند میدهد و به آنها هویت جمعی میبخشد.
اگرچه خودِ کلمهٔ قومیت با این ساختار در قرآن کریم نیامده است، اما ریشهٔ آن یعنی واژهٔ «قوم» بارها در قالب تعابیری چون قوم نوح و عاد، یا اشاره به قبایل و ملتها (شعوب) برای شناخت متقابل انسانها از یکدیگر به کار رفته است. قومیتها با حفظ اصالت تبارشناختی خود، مایهٔ غنای فرهنگی جامعه انسانی هستند.