یعنی چه
کوزه سفالی ظرفی است گردندراز و شکمدار که از خاک رس ساخته شده و پس از پخته شدن در کوره، برای نگهداری، خنک کردن یا حمل مایعات بهویژه آب مورد استفاده قرار میگیرد.
تلفظ
واژه «کوزه» در فارسی میانه به صورت kōzag تلفظ میشده و «سفال» نیز دارای ضمه در حرف اول (سُفال) است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، واژه «کوزه سفالی» دقیقاً ۹ حرف دارد. بسته به تعداد حروف خواسته شده، از گزینههایی مانند سبو، ابریق یا سفالینه نیز میتوان استفاده کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به ظروف ساختهشده از گل پخته و سفال از واژگان Earthenware یا Pottery استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به ظرف سفالی یا کوزه سفالی «جَرَّة خَزَفِیَّة» میگویند. همچنین در قرآن کریم در آیه ۱۴ سوره الرحمن به واژه «فخار» به معنی گل پختهشده یا همان گل کوزهگری اشاره شده است.
به ترکی
در ترکی استانبولی واژه «testi» یا «toprak testi» دقیقاً به معنای کوزه گلی و سفالی به کار میرود.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و اشعار شاعرانی چون خیام، کوزه سفالی نمادی از قالب خاکی و جسم فانی انسان است که روح در آن جریان دارد. این واژه یادآور این مفهوم است که انسان از خاک آفریده شده و سرانجام به خاک بازمیگردد. همچنین در نمادشناسی فرهنگی، نشانه زندگی ساده، سنت، آب و حیات است.
جمعبندی و توضیح کامل کوزه سفالی
کوزه سفالی یکی از قدیمیترین دستسازههای بشری و ابزارهای کاربردی در فرهنگ و زندگی سنتی ایرانیان است. این ظرف که از خاک رس مرغوب ساخته شده و در کوره پخته میشود، به دلیل خاصیت نیمهتراوا و خلل و فرج موجود در بدنه خود، نقشی اساسی در خنک نگه داشتن طبیعی آب در روزهای گرم ایفا میکرده است. واژه کوزه ریشه در زبان پهلوی دارد و سفال نیز معرب واژه سپال فارسی است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، به ویژه در اشعار حکیم عمر خیام، کوزه سفالی فراتر از یک ابزار کاربردی، به نمادی عمیق از فلسفه حیات، بیثباتی دنیا و دگرگونی احوال بشر تبدیل شده است. شاعران بارها جسم انسان را به کوزهای تشبیه کردهاند که آب حیات یا روح را در خود نگاه میدارد و پس از شکستن، دوباره به همان خاکی تبدیل میشود که از آن سر برآورده است.