یعنی چه
واژه «میسر» در زبان فارسی به معنای فراهم شدن، امکانپذیر بودن و قابل انجام شدن یک کار است. وقتی میگوییم کاری میسر شد، یعنی شرایط آن آماده گشت و انجامش ممکن گردید.
تلفظ
این کلمه در نقش اسم مفعول به صورت مُیَسَّر (با ضمه م و فتحه و تشدید ی) تلفظ میشود. البته در زبان عربی شکل «مَیْسِر» (maysir) نیز وجود دارد که معنای کاملاً متفاوتی (قمار) دارد.
در جدول
در حل جدول، برای راهنماهایی مثل «ممکن»، «فراهم» یا «امکانپذیر»، کلمه ۴ حرفی «میسر» یک پاسخ دقیق است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم میسر در زبان انگلیسی، بسته به بافت متن از واژگانی استفاده میشود که بر امکانپذیری یا در دسترس بودن دلالت دارند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم مفعول از باب تفعیل (تیسیر) است. در عربی معاصر نیز در کنار واژههایی چون ممکن و متاح برای بیان فراهم بودن کارها استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و جایگزین فارسی برای این واژه شامل عباراتی چون «شدنی»، «امکانپذیر»، «سزاوار انجام» و «دستیافتنی» هستند که در جملات مختلف میتوانند جایگزین آن شوند.
در قرآن
ریشه این کلمه (ی-س-ر) کاربرد زیادی در قرآن دارد؛ مانند واژه «یُسر» به معنی آسانی در مقابل عُسر (سختی). همچنین کلمه «المَیْسِر» (با تلفظ متفاوت) در آیه ۲۱۹ سوره بقره به معنی قمار آمده است، چرا که در قمار افراد مایلند مال دیگران را به آسانی و بدون زحمت تصاحب کنند. علاوه بر این، شکل «میسور» نیز در سوره اسراء به معنی سخن نرم و آسان به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل میسر
واژه «میسر» از ریشه عربی «ی-س-ر» به معنای آسانی و گشایش وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در اصطلاح روزمره به ویژگی کارها یا اهدافی اشاره دارد که موانع آنها برطرف شده و دستیابی به آنها مقدور، ممکن و شدنی گشته است. متضاد اصلی این واژه «نامیسر» و «غیرممکن» است.
بررسی دقیقتر نشان میدهد که این ریشه در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز جایگاه ویژهای دارد؛ به طوری که هم در بستر مفاهیم مثبت مانند «تیسیر» (آسانسازی کارها) و هم با تلفظی دیگر در معنای منفی مانند «میسر» (به معنی قمار، به دلیل کسب مال بدون زحمت) به کار رفته است. در ادبیات فارسی، کاربرد مُیَسَّر همواره یادآور گشایش، فراهم شدن اسباب و تحقق اهداف است.