یعنی چه
این ترکیب کنایی و گفتاری زمانی به کار میرود که ذکر جزئیات یک ماجرا، ویژگیها یا حرفها اهمیتی ندارد یا گوینده قصد دارد از بیان دقیق آنها طفره برود. معادل عباراتی چون «چنین و چنان» یا «کلی حرف و حدیث» است.
تلفظ
واژه اول با ضمه فاء (فُلان) و واژه دوم با کسر باء و سکون سین و راء (بیسار) تلفظ میشود و واو عطف میان آنها در زبان گفتاری به صورت ضمه کوتاه (وُ / o) شنیده میشود.
در جدول
در سؤالات جدول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «کنایه از کلام یا اشخاص نامشخص» یا «چنین و چنان»، واژه ۱۰ حرفی «فلان و بیسار» به عنوان پاسخ دقیق و راستیآزماییشده شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به موارد مبهم و نامشخص از ترکیبات رسمی مانند Such and such یا برای افراد از So-and-so استفاده میشود، در حالی که در محاوره کنایی عباراتی چون Blah blah blah کاربرد دارد.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم کنایی، از ترکیب ضمیر یا اسم مبهم «فلان» همراه با اسم کنایی «کذا» (به معنی چنین) استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق و اصیل فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «فلان و بهمان»، «چنین و چنان»، «فلان و فیسار» و «این و آن» است که همگی کارکرد مبهمسازی در کلام را بر عهده دارند.
در قرآن
ترکیب کامل و فارسی «فلان و بیسار» در قرآن کریم وجود ندارد. با این حال، ریشه واژه اول یعنی «فلان» به عنوان اسم فرضی شخص ناشناس، یکبار در آیه ۲۸ سوره فرقان به صورت «یَا وَیْلَتَیٰ لَیْتَنِی لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِیلًا» (ای وای، کاش فلان را به دوستی نمیگرفتم) به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل فلان و بیسار
عبارت «فلان و بیسار» یکی از ترکیبات کنایی، اصطلاحی و پرکاربرد در گفتار زبانی و ادبیات فارسی است. این ترکیب از دو بخش با ریشههای متفاوت ساخته شده است؛ «فلان» ریشهای عربی دارد و به عنوان ضمیر مبهم برای اشاره به فرد یا چیز ناشناس وارد فارسی شده است، در حالی که «بیسار» واژهای پارسی و از ابواب «اِتباع» است. کلمات اتباعی به تنهایی معنای مستقلی ندارند و صرفاً برای آهنگین شدن و تکمیل بار معنایی کلمه اصلی (در اینجا فلان) به دنبال آن میآیند، هرچند برخی منابع آن را با واژه قدیمی «بیستار» همریشه میدانند.
کاربرد اصلی این اصطلاح در راستای خلاصهگویی، طفره رفتن از بیان جزئیاتِ فرعی یا پرهیز از ذکر نامهای واقعی و مشخص است. زمانی که گوینده میگوید «فلان و بیسار گفتند» یا «فلان و بیسار کارها را انجام دادیم»، هدف انتقال کلیتِ رخداد بدون درگیر شدن در ریزهکاریهای بیاهمیت است. این عبارت با ساختار ۱۰ حرفی خود در جدولهای کلمات متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد و معادلهای نزدیکی چون «فلان و بهمان» یا «چنین و چنان» دارد.